Er alls konar í boði?

Hver vill ekki hoppa aftur í tímann?

2009-10-12T05:06:00.002Z

Heil og sæl! Ef einhver les ennþá blogg...?
Eftir langa blogg-pásu, hef ég ákveðið að skella inn nýrri blogg-fræslu. Persónulega finnst mér blogg vera að detta svolítið af sjónarsviðinu en hverjum finnst ekki yndislegt að vera svolítið í gamaldags? Alla vega svona við og við.
Ég er búin að vera að velta því fyrir mér í svolítinn tíma hvað muni taka við eftir að ég klára B.S-inn í vor. Í raun hef ég ekki hugmynd!?! Mig langar að fara út í masters námið. Í augnablikinu veit ég þó ekki hvort staðan í heiminum stendur með mér í því. Ég hef leitt hugan að því hvort ég eigi að snúa mér að öðru sviði og fá mér B.S gráðu í Búvísindum, fyrst ég er yfirhöfuð á Hvanneyri!? Á ég að fara á Hóla og gerast hreint ótrúlega fær knapi? Á ég að vinna eins og MoFo og safna fullt af peningum? Á ég að þiggja vinnu í Svíðþjóð? Eitt er þó víst, ég ætla mér að fara til Þýskalands! Til Norderney, nánar tiltekið, og hitta Inju, Dirk, Arno og Barböru, Juliu og vonandi alla sem gerðu lífið svo frábært á Norderney! Það er mjög langt síðan ég var á Norderney síðast.. Í raun finnst mér eins og það hafi verið í gær en samt eins og það hafi verið fyrir 20 árum. Það eru samt bara að verða komin þrjú ár síðan ég steig síðast á Þýskajörð, en þykir mér það dágóður tími. Þessi "næstum þrjú ár" hefur mig langað að fara út en það er búið að vera svo hrikalega mikið að gera að ég hef ekki geta leyft mér það. Ég er farin að hlakka nokkuð til þess að fara, þó ég sé ekki búin að festa neina dagsetningu. Í raun er ég ekki búin að ákveða neitt, nema að ég ÆTLA mér að fara, sama hvað!
Ég og Carmen, við erum búnar að liggja í þýskum slögurum í dag, á borð við: "Er gehört zu mir", "Junger Adler"og "Im Wagen vor mir". Þetta lögðum við á okkur því brátt mun vera haldin "Octoberfest" á Kollubar. Við tókum það að okkur að setja saman cd með Octoberfest-Schlager-lögum. Það má segja að þessi stúdía hjá okkur hafi vakið upp minningar hjá mér frá: Jagdwoche Norderney, 2006! Vá hvað það var gaman þá! Kvöldin í der Kornkammer, þar sem spilaðir voru þýskir slagarar, drukkinn bjór, dansað og sungið. Þessar minningar urðu svo til þess að ég fór skoða myndirnar frá veiðivikunni. Hér eru nokkrar vel valdar myndir sem ég hef ákveðið að skella hér með. Enjoy!

Arno og Barbara Junkmann, fyrirverandi vinnuveitendur mínir.

Anne og Gerdt Boll. Þau vildu endilega að ég kynntist syni þeirra, sem var/er einhleypur! Yndislegt fólk!

Marlene Karl, ótrúlega hress Austurísk kona, ég og Inja. Ég á víst enn heimboð til Tirol.

Inja og Eva-Lotta

Malene og ég.

Ahaha... það mætti halda að ég væri ástfangin...

Ég tilbúin í Inselende-jagd, kominn í Pikeur jakka og hvítar buxur!!

Þarna vorum við að bíða eftir blásara hópnum til að geta skálað!
"Hopp, hopp-rinn 'n' Kopp! Nicht lange schnacken, Kopf in' Nacken!"

Tryllt töff hundar!

Und los geht es!

Tilfinningin er ólýsanleg!

Ótrúlega harðir Jagdreitern!

Ég og Gerdt ótrúlega hress eftir veiðina!

Inja komin á Jagdreiter-ballið!

Ég á Jagdreiter-ballinu, eftirrétturinn var ótrúlega góður!

Inja og Stephan Geldsetzer, sponsörinn okkar ;)

(Hvað hét hún aftur) Visser og Svenja Kiefer, Luky Luke og Gadito.

Samlokurnar!

Settningarathöfn.

Ég og La Raja.

Þetta er besta fólk á Norderney!

Þetta voru góðir tímar, ég hugsa að ég væri meira en til að fara aftur í tíman til að upplifa þetta allt saman aftur! Þetta var ótrúleg upplifun, auk þess sem ég kynntist ótrúlega mikið af yndislegu fólki! Á einhver tímavél? Einhver?? Aðal vangaveltan er samt þessi: Á ég að verða svona rauðhærð aftur? Mér finnst það fara mér svo vel! Ef einhver er að lesa þetta, má sá hinn sami kommenta á það hvort málið sé rautt eða ljóst hár. Sá litur sem er valinn oftast hefur vinninginn.
Liebe Grüßchen!

Sumar og sól

2008-06-21T16:21:00.003Z

Djöfull er orðið langt síðan ég bloggaði síðast! VÁ! Jæja, það hefur svo sem ekkert mjög margt ótrúlegt gerst síðan þá. Veðrið í Borgarfirðinum er búið að vera yndislegt! Sól og blíða, ég held bara að ég sé farin að taka smá lit.

Ég er bara búin að vera vinna í Leikskólanum á Bifröst og glími þar við tryllt börn á hverjum degi. Ég hef á þessum tíma sem ég hef unnið þarna, verið bitin, klipin og klóruð, skölluð, klóruð, fengið málningapensil í andlitið og það síðasta var mold-drulla-steinar og sandur. Maður getur varla játað annað en að maður sé dálítið uppgefinn eftir hvern vinnudag. Mikið af litlum hlaupandi gríslingum sem þurfa stöðuga athygli, aðstoð og fyrst og fremst einhvern sem er ALLTAF hress og hefur ofan af fyrir þeim. Ég er hins vegar komin í sumarfrí frá leikskólanum núna, og er frí allan júlí.

En í vikunni sem leið komu þau af Bændadeild 1 til Hvanneyrar og fóru á plöntunámskeið. Þau héldu svo partý í Sóltúninu og kíkti ég aðeins á þau. Þar voru flestir eiturhressir og sumir mikið hressari en það. Símon hvarf mjög snemma, sögur segja að hann hefði horfið á fund ungrar og ljóshærðrar stúlku og þegar ég fór heim rétt upp úr miðnætti hafði ekkert heyrst frá honum. Ég fór heim að sofa. Um 3 leitið vakna svo ég við það að síminn minn hringir.... ég gaf skít í það, setti á silent og bölvaði þeim sem hafði hringt því það væru bara 3 tímar þangað til ég þyrfti að vakna. Ekki löngu seinna vaknaði ég við það að Símon sjálfur var bara mættur inn í herbergið mitt!!! WTF!?! Honum tókst að finna "leyni"-lykilinn og hleypti sér bara sjálfur inn. Þar sem ég var sjúklega þreytt og átti að vakna eftir minna en 3 tíma var ég ekki í stuði til að spjalla og henti aumingja Símoni öfugum út. Þetta fannst mér alveg argasta snilld daginn eftir (þó ekki um nóttina) en hvar ætli Símon hafi endað?? Hvaðan kom hann? Og hvernig datt honum í hug að "brjótast" inn hjá mér og Höllu???

En jæja, í næstu viku er plöntugreiningar námskeið hérna á Hvanneyri og verð ég á þessu námskeiði, þar sem ég fer og skríð um túninin hérna í kring og plokka upp saklausar plöntur sem ég á svo að nota í plöntusafn. Alveg ótrúlega skemmtilegt!

Stefnan er svo tekin á Hellu, á Landsmót hestamanna sem hefst vikuna eftir plöntunámskeiðið. Þar vænti ég þess að hitta kunnugleg andlit og skemmta mér konunglega.

Jebb, jebb, í kvöld býst ég við því að kíkja aðeins að mannlífið hér á Hvanneyri en lítill fugl kvíslaði því að mér að eitthvað ætti að vera að gerast á barnum í kvöld. Með þessum orðum bið ég ykkur vel að lifa. Njóta sumarsins og ekki birtast inni hjá mér um 3 að nóttu... I will kill you!

Hvað er ekki í boði!

2008-05-01T13:48:00.009Z

Ég skellti mér norður um síðustu helgi til að kíkja á Tekið til kostanna og það var bara virkilega gaman. Mikið af flottum atriðum og skemmtilegt leikrit á milli atriða! Hrúturinn var alveg brilliant! Bara að ég ætti mynd af honum!

En núna hafa tekið við erfiðari tímar, verkefnaskil og prófatörn. Við skiluðum leikskólalóðinni af okkur á miðvikudaginn, eftir mikið stress og andvökunætur. Kynningin mín var fyrir hádegi svo ég og Embla fórum heim í hádeginu, fengum okkur pylsu og ég var svo ótrúlega góð á því að ég bara steinsofnaði í sófanum og svaf til klukkan 21:30.... Ég hélt ég hefði dottið út í svona 2 tíma, en nei ég náði svona löngum og helvíti góðum svefni! Spennufall stóð svo yfir í nokkra daga, eða þangað til ég áttaði mig á því að ekki væri tími til að slóra því vistfræðiprófið væri á næsta leiti. Hellingur af glósum til að lesa.

Á föstudaginn var Vorfagnaður Nemendafélagsins og við Eyrún skelltum okkur niður í skjólbelti með kjöt og sósu í einni og fullt af bjór í hinni. Grilluðum við þar í góðu yfirlæti og í boði var hoppukastali fyrir þá sem hafa gaman af því að hoppa. Eftir þessa grillveislu var svo haldið á Barinn þar sem Hvanndalsbræður spiluðu fyrir dansi. Þeir voru mjög góðir og Eyrún sagðist hafa eignast nýja uppáhalds hljómsveit, enda voru þeir með klúra brandara á milli laga! Þetta var nú heldur betur viðburðarríkt kvöld, eftir að Hvanndalsbræður höfðu lokið sínu prógrammi dróg Eyrún mig út og uppí einhvern bíl og ég vissi ekki hvaðan á mig stóð veðrið! Leiðinni var heitið á Hest (bær mjög nálægt Hvanneyri), þar sem bílstjórinn þurfti að skila einhverri ritgerð á staðinn. Þetta endaði þó með því að við fórum í fjárhúsið að skoða lömbin en þar voru fyrir Einar Kári og Lilja Rún, að fylgjast með rollunum og lömbunum. Við hittum fullt af sætum lömbum og Eyrún var vægast sagt í himnaríki.

Eftir um klukkutíma stopp var svo brunað aftur á barinn og tjúttað til lokunnar. Mér var snúið hressilega á dansgólfinu enda nóg af góðum dansherrum í skólanum. Eftir barinn var svo haldið í eftirpartý á vistina, þar sem við spiluðum borðtennis... Þegar stemmingin á vistinni fór að detta niður, þá skelltum við okkur í eftir-eftirpartý í Árgarð til Siggu systur. Það var þó stutt gaman því allt í einu áttaði ég mig á því að klukkan var farinn að nálgast 8 og drattaðist ég þá heim, með svolítið djammviskubit, enda að byja prófalestur. Skamm, skamm.
Þetta var þó ótrúlega gott djamm og sé ég sko ekki eftir ferðinni á Hest!

Ástan

2008-04-11T13:39:00.002Z

Hér

finnið þið bestu mynd af mér sem hefur verið tekin!

What do kids want?

2008-04-09T13:08:00.004Z

"Móta hugmyndafræðina... konceptið... mótun lands... koncept teikning... skissur.. grunnteikning..." þylur kennarinn upp. Við hönnun leikskólalóða er margt sem þarf að hafa í huga. Næsta stóra verkefnið okkar í UMSK II er hönnun á nýju leikskólalóðinni hér á Hvanneyri. Þetta er mjög krefjandi verkefni og á eflaust eftir að vera mjög skemmtilegt. En spurningin er: What do kids want?
-Rólur
-Kastala
-Gróður
-Drullu
-Klifursvæði
-Hóla
-Rennibrautir... eitthvað svona:

Gærdagurinn var viðburðaríkur. Dagurinn byrjaði á áhugaverðum fyrirlestri hjá Hellu um muninn á teikningum(blýants vs máluðum), núans, contrast og notkun efnis. Þegar tíminn var búinn var brunað uppá Miðfossa því alltaf á þrijudögum er rekstur, þar sem allir mega vera með. Við rákum hrossastóðið fá Miðfossum og út á Hvítarvelli, en á bílum og það gekk bara mjög vel. Þegar á áfangastað var komið leyfðum við hrossunum aðeins að ná sér niður en svo fórum við þrjár galvaskar og náðum í okkar reiðhesta (sem voru í stóðinu). Það var ekkert mál að ná Blesa hennar Emblu og Goði hennar Kollu var einnig mjög samvinnuþýður en hann Brjánn... hann lét dálítið eltast við sig, en hann gaf sig nú svo á endanum. En á leiðinni úr stóðinu og að bílnum þar sem hnakkarnir biðu, elti tryppið hennar Hildar og Carmen sem var að passa að lausu hrossin kæmu ekki með fór að merinni með einhverjum handaveifingum og groddaskap sem varð til þess að hún fældi hestinn hjá mér. Hann auðvita reif sig lausan úr höndunum á mér og hljóp til baka með lafandi tauminn. Mér var ekki skemmt við þetta uppátæki hjá Carmen. Við fórum svo á eftir hestinum og náðum honum aftur og svo skelltum við okkur á bak og riðum á undan stóðinu heim. En á heimleiðinni gekk Brjánn sem aldrei fyrr, lyfti betur en venjulega og var hinn skemmtilegasti. Þetta var mjög skemmtileg ferð en ég er svolítið aum í hendinni eftir rykkinn, á erfitt með að kreppa fingur og fæ smá verk niður í framhandlegginn. Eftir hesthúsið drifum við okkur svo í matarboð hjá Hildi en þær Kolla elduðu alveg ótrúlega góðan mat, nautalund, sætarkartöflur, piparsósu, salat, ís , jarðaber og rauðvín!!

Fluttningur og drag...

2008-04-06T00:11:00.004Z

Ég hef ekki verið dugleg við að tjá mig undanfarið. Enda er ég búin að standa í fluttningum og veseni. Við Embla erum nú fluttar til Kollu í Skólaflötina. Við erum því lausar við Kúsíkú og hans hætti. Íbúðin er í mikið betra standi en Hlégarður og við erum hinar kátustu!
Í gær var hið víðfræga grímuball Lbhí-nema og var það haldið í félagsheimilinu Brún. Við stúlkur fengum þá flugu í hausinn að klæða okkur upp sem dagdrottningar. Við lögðum mikla vinnu í búninga og vorum hinar glæsilegustu dragdrottningar, ég dró fram dimmiteringarbúninginn... carnivalbúninginn. Carmen leit sérstaklega mikið út eins og strákur í kvengervi og var nánast óþekkjanleg (reyndar ásamt mörgum öðrum). Mér tókst að vinna búningaverðlaun s.s. fyrir besta karlmannsbúninginn (af því ég var dragdrottning) en Lilja (sem var sturta... besta hugmynd í heimi!) hún vann fyrir besta kvenmannsbúninginn. Bendi á að myndir frá ballinu er að finna á fésbókinni. Eyrún var einnig mjög góð, hún þurfti ekki annað en að setja upp hárkollu og það fór ekki á milli mála að hún var Cher! Þetta var alveg stór skemmtilegt ball, ég hef sjaldan skemmt mér jafnvel ég skemmti mér meira að segja svo vel að ég er með harðsperrur eftir allan dansinn en ég er líka með kúlu á enninu... En nú erum ég og kúlan orðnar þreyttar á þessu bloggi í bili og biðjum ykkur vel að lifa!

Á döfinni:
byggja herbergi á enninu fyrir kúluna á enninu...

Hér eru nokkrar myndir frá gærkveldinu! Njótið!
Ég a.k.a. Africa

Carmen og Hildur

Partý í Árgarði

No matter what

2008-03-28T22:08:00.004Z

Heil og sæl!
Jæja, þá eru páskarnir búnir. Ég hámaði í mig páska egg (með smá hjálp) og borðaði fínan mat. Það sem stendur uppúr páskunum er maturinn hjá Höllu á annan í páskum, þar sem mér tókst eftir mjööög langan tíma að leysa gestaþrautina, ég og Halla frænka erum þær einu sem höfum leyst þrautina! Húrra fyrir okkur!
Nú er skólinn hafinn að nýju og sit ég nú myrkvanna á milli og vatnslita. Öll verkefnin í sjónmenntum II ganga út á það að vatnslita, mér líður alltaf eins og frægum listmálara þegar ég tek upp pensilinn... ekki að ég sé góð að vatnslita, reyndar finnst mér alltaf mjög erfitt að lita myndirnar mínar, því ég tek litinn ekki tilbaka ef eitthvað fer úrskeiðis!
Tamningar ganga vel og hef ég verið að velta því fyrir mér að festa kaup á klárnum, sem ég get fengið á mjög góðu verði. Otursonurinn er allur annar en hann var í byrjun.
Við Embla flytjum bráðum til Kollu, aðeins nokkrir dagar í þetta. Við vorum að rifja upp boyböndin áðan... Backstreet boys, Westlife, Boyzone... vá hvað það var fyndið að hlusta á þessi lög!
"No matter what" með Boyzone stóð uppúr! Hver man ekki eftir byrjuninni!?! Tchatjatja.. tchatjaja... no matter what they tell you.
Á döfinni er Grímuball LBHÍ, við erum búnar að ákveða búninga og ég er orðin alveg rosalega spennt fyrir þessu balli!
Það hefur samt ekki margt drifið á daga mína, horfði á The Queen um daginn. Helen Mirren fer á kostum í myndinni. Held ég hafi aldrei spáð meira í Englandsdrottningu.. humm, jákvætt???? En jæja... svona er nú það.
Hér er "NO Matter What"

Kúsíkú...

2008-02-25T21:03:00.004Z

Hér gefur að líta Kúsíkú. Hann er franskur... hann er með kúk í staðinn fyrir heila. Hann er einn af þeim sem býr með mér í Hlégarði. Hann er að vinna mastersverkefnið sitt í landslagsarkítektúr hér á Íslandi og enginn skilur afhverju. Hann talar ekki íslensku og er heldur ekki talandi á ensku... Hann er bara yfirhöfuð ekki talandi. Samræður við hann ganga ekki því hann blandar öllum tungumálum sem hann kann saman og það er ekki möguleiki að skilja hann. Í byrjun haustsins sáum við stúlkurnar fram á það að búa í svona stelpu-kommúnu en NEI, dag einn birtist Kúsíkú (eins ljótur og hann er).
Það gekk á mörgu fyrstu vikurnar með þennan nýja "fjölskyldumeðlim". Hann tók uppá því að byrja að elda fullt af ógeði, húsið lyktaði eins og ógeð og ekki var hægt að bjóða gestum heim vegna stybbu. Það næsta sem fór að fara í taugarnar á okkur var það hvernig hann hegðar sér. Hann getur heldur ekki talað því hann kæfir orðin í einhverju stami, búkhljóðum og stunum. Hann gengur ekki í sokkum... og veður hér um allt á tánum. Það vakti einnig mikil hlátursköst þegar hann mætti í eldhúsið í hvítum hörbuxum og hvítri magaskyrtu!
Fyrstu tvo mánuðina gat ég ekki horft framan í hann án þess að springa úr hlátri, því augun á honum eru svo nálæg hvor öðru að það liggur við að hann sé kíklópi. Þið getið rétt ímyndað ykkur hversu vandræðalegt það var. En svo áttuðum við okkur á því að við værum í raun og veru með mjög sjaldgæfa tegund af lífveru í húsinu, þegar hann fór að hverfa.. þegar þetta gerðist fyrst, hvarf hann í nokkra daga og enginn vissi neitt. Fyrst komu upp þær pælingar að hann gæti nú hugsanlega verið dauður í herberginu sínu en svo birtist hann aftur og enginn vissi hvar hann var. Hann er s.s. svona tegund sem getur látið sig hverfa, við erum enn að reyna að rannsaka þetta en þar sem hann hverfur þegar við eigum minnst von á því er það mjög erfitt.
Hann tók uppá því að bjóða okkur í mat eitt sinn og eldaði eitthvað það skrítnasta í heimi sem mistókst svakalega hjá honum og Þóra, sem bjó hér fyrir jól, var orðin rauð í framan við að halda hlátrinum niðri.... þetta var eitt vandræðalegasta "matarboð" sem ég hef verið í.
Á einum tímapunkti fórum við að taka eftir ákveðinni hegðun hjá honum, hann fór að taka uppá því að hlaupa (like a girl) út á hringtorg og standa það í svona 10 mín.... og koma svo hlaupandi til baka... HVAÐ? Við höfum velt því mikið fyrir okkur hvað hann er eiginlega að pæla??? Enn í dag höfum við ekki hugmynd.
Það ótrúlegasta gerðist svo rétt fyrir jól... Ég var á leiðinni í bæinn í jólafrí og s.s. tók Carmen með, þar sem hún ætlaði að gista hjá mér áður en hún flygi til Þýskalands. En allt í einu kallar Carmen: ÁSTA! ÁSTA! KOMDU! KOMDU!!!! KOMDU INN TIL MÍN OG LOKAÐU!!! Ég svona hálf smeik læddist inn til hennar og loka. Þar sat hún alveg rauð í framan og greinilega að missa sig úr hlátri. Þá var hún nýbúin að ná sér í iTunes og hafði eitthvað verið að skoða hvernig það virkaði og allt í einu séð á Kúsíkú var að deila sínu iTunes. Hún ákvað að kíkja hvernig tónlist hann væri nú að hlusta á (það væri hugsanlega eitthvað varið í hana). Það sem hann var hins vegar að deila var hvorki meira né minna en klámmyndir. Og allar báru þær titla á borð við:
"Russian teens have analsex for the first time and love it"; "Two hot teens with small tits sucking cocks" eða "Teen orgy... bla bla..." Við sprungum báðar úr hlátri og vissum ekkert hvað við ættum að segja eða gera! Hann væri bara að deila kláminu sínu með öllum á Hvanneyri. Annað hvort var hann að fá gífurlegt kick út úr því að deila þessu með öllum eða að hann væri svo mikill bjáni að hann hefði ekki hugmynd um það að hann væri að deila þessum titlum. Hvort haldiði? Eftir þetta fórum við að taka eftir því að hann hélt alltaf áfram og áfram að deila þessu... eða þangað til Carmen (í einhverju sadó/masó kasti) rauk af stað og sagði við hann: "Þú veist að þú ert að deila klámmyndunum þínum með öllum á Hvanneyri!" Og gæjinn varð sko eins og kúkur! Neitaði að þetta væri í tengslum við hann en Carmen svaraði því fullum hálsi með því að benda honum á að það væru nú ekki margir Kúsíkúar á Hvanneyri! Sjitt.... var það næsta sem kom frá honum og var hann kominn í þvílíkt uppnám þegar Carmen dró hann inn til mín til að ég gæti farið í iTunes og sýnt honum þetta... Ég auðvitað flúði inn til Emblu og faldi mig þar!!! (Deyjandi úr hlátri.) Gvuð hvað þetta var vandræðalegt!!!!! Svo morguninn eftir reyndi hann að afsaka sig með því að segja að þetta hefði bara óvart komið með þegar hann var að downloada einhverju á limewire.... JÁ SÆLL! Ég gleypi nú ekki við hverju sem er!
Þessi Kúsíkú er sko ótrúlegur karaskter! Er svona fólk í alvöru til eða er þetta bara eitthvað djók??? Þetta er líka bara brotabrot af því sem hefur gengið á hérna síðan hann kom... ég gæti eflaust haldið ráðstefnu, í marga daga um þennan gaur!
Hann lyktar illa... eldar ógeðslegan mat, er í hrikalega ljótum og of litlum fötum, hann setur allt áf lot þegar hann skúrar, hann deilir unglingaklámi, hleypur eins og stelpa, það nýjasta hjá honum er að vera alltaf með snúð í hausnum eins og kennslukona og hann er engan veginn fær um að tala. Þetta er einhver fáránlegasti karakter sem ég hef hitt.

En jæja, ég stefni á að skrifa annað blogg bráðlega... um lífið á Hvanneyri!

Ps. Ég náði Grasafræðiprófinu! Gleði og hamingja! Ég er að fara að keppa á Páskamóti Grana á fim og kíkja á: Flottasti karlmannsrass í reiðbuxum keppnina á barnum eftir á!!!

Já SÆLL!

2008-02-18T21:59:00.005Z

Jæja... búfræðiferð (vísindaferð) nema við LBHÍ var þarsíðustu helgi... aka.tilefni til að vera fullur í 3 daga og ekkert smá fullur!
Herlegheitin hófust á föstudegi. Við Embla byrjuðum að hella í okkur bjór fyrir hádegi á meðan við tróðum öðru áfengi (ásamt bjór) í sekki. Við hentumst svo upp í skóla, inní rútu og héldum drykkjunni áfram, ásamt öllum hinum fyllibyttunum. Á leiðinni norður í land var drukkið, sungið, drukkið, drukkið og drukkið. Fyrsta stoppið var í Grafarkoti, þar sem Eydís býr. Þar sáum við fullt af hrossum og var okkur sýndur graddinn Grettir frá Grafarkoti og það vakti mikla lukku. Þá næst var ferðinni haldið í Skagafjörð, þar sem við stoppuðum í Saurbæ og bauð bóndinn þar upp á endalausan bjór og bytturnar frá Hvanneyri teiguðu mjöðinn sem aldrei fyrr. Sumir höfðu samt varla gott af meiru... nefni enginn nöfn en Nonni kenndur við bakara var við það að drepast. Bóndinn á Saurbæ fékk mikið klapp og LBHÍ klukku að gjöf fyrir gestrisni sína og bjór. Þá var haldið á Akureyri og djammið hafið sem endaði á Kaffi Akureyri, þar sem ég hitti Gyðu, liltu frænku. Á laugardeginum voru allir ræstir klukkan 9, reknir upp í rútu og drykkjan hafin. Við skoðuðum fullt af stöðum í Eyjafirði, þar á meðal stærsta fjós á Íslandi en þess á milli var djammað í rútunni, sem angaði eins og versta fyllibytta! Á Akureyri skoðuðum við Fákasport þar sem okkur var boðið áfengi og veitingar, þar var staldrað góða stund en eftir þá heimsókn var ferðinni svo heitið í Sól Víking (bruggverksmiðjuna) og þömbuðum við þar Víking gull eða var það lager? Við fengum að ferðast um verksmiðjuna og kynnast bruggferlinu sem er dáldið áhugavert. Þegar við komum loks aftur í Þórsheimilið,við gistum þar, var haldin pizzu-veisla og svo haldið á Bautatöltið þar sem Sonja nokkur Líndal var að keppa á merinni sinni Dagrós. Endaði kvöldið svo á rosalegu balli. Ég hef sjaldan skemmt mér svona vel!!! Við dönsuðum og tjúttuðum fram á morgun. Morguninn eftir vaknaði ég hins vegar í öllum fötunum og á gólfinu... einhvern veginn hafði mér ekki tekist að hitta á dýnuna, Embla hafði víst reynt að færa mig yfir á dýnuna en ég lá sem föstust svo hún breiddi yfir mig svefnpoka. Með hræðilegan hálsríg hóf ég svo sunnudaginn á brauðsneið í annari og baccardi rass í hinni (einhvern veginn varð ég að lina sársaukan). Á leiðinni heim hélt dykkjan áfram, þeir sem voru búnir með áfengisbyrgðirnar voru ekki alveg úr leik því þá var opnuð bjórsala í rútunni! Guði sé lof... þar sem mér og Emblu tókst að klára áfengið sem við héldum að myndi duga okkur alla ferðina. Síðasta stoppið var heima hjá Eyrúnu í Hrútafirðinum... þar sem þau eru með 30 þús. kjúklinga!!! JÁ SÆLL! Þar var margt skemmtilegt að skoða og súkkulaði kaka var í boði.
Ferðin heim var þó skrautleg... en þetta var bara rétt áður en þjóðvegurinn fór í sundur hér í Borgarfirðinum. Svo rútubílstjórinn var maður dagsins að koma okkur heim, reyndar maður helgarinnar að hanga með okkur allan tíma. En á Hvanneyri var svo haldið partý og djammað fram á mánudag þar sem sumir skriðu, ennþá fullir, í tíma. Ein rosaleg ferð þetta og Embla fær tiltilinn miskunarsami samherjinn, þar sem hún miskunaði sig yfir hvern sem þurfti.

Núna sit ég bara og er að missa vitið í stressi... Er nýbúin að skila mjög stóru verkefni sem kostaði 3 andvökunætur, þó aðallega vega tæknilegra leiðinda., en plotterinn vildi ekki prenta A1 plaggötin okkar og enginn veit hvers vegna! Við vorum búnar að fá strákana í bekknum (sem eru víst rosa klárir á svona tölvudót) til að hjálpa okkur en það var sama hvað þeir reyndu að gera... ekkert breyttist... staðan versnaði bara ef eitthvað var. Það endaði með því að við þurftum að skanna allt aftur inn, setja allt aftur upp og þá loksins gekk dæmið upp. Vá hvað við vorum uppgefnar, en glaðar þegar við gátum hengt plaggötin upp! Gleði og hamingja.

En í gær skelltum við Carmen okkur upp í hesthús og ákváðum að fara út í reiðtúr, í blíðskapar veðri... Hvað haldiði að gerist? Við vorum bara á rólegu tölti, Carmen aðeins fyrir framan mig. Allt í einu flaug steinn aftan úr Carmen og framhjá mér. Hestinum mínum brá svo að hann stökk aðeins til en við það skrikaði honum fótur og hnaut hann svo svakalega að ég flaug fram af hausnum á honum og endaði á grýttum reiðstígnum. Einhvern veginn tókst mér að lenda með olnbogana fyrst í jörðinni og var það frekar vont. Svo nú er ég öll marin og blá, komin í prófatörn og langar mest til að detta í það...

Jæja, best að hætta þessu, bið ykkur vel að lifa!
YFIR OG ÚT.

ps. myndir úr ferðinni verða settar inn við fyrsta tækifæri!

Nú er úti norðanvindur..

2008-02-08T15:01:00.001Z

Jæja, þetta er nú meiri tíðin... Maður getur varla stigið út úr húsi, þá annað hvort fýkur maður í burtu eða hverfur í skafl. Skaflar á hæð við mig, skafrenningur og ótrúlega mikið rok.
Í gær var óveður hér á Eyrinni. Ég vaknaði um átta og ætlaði svona að hafa mig til í skólan. Um leið og ég dró frá glugganum hélt ég að það væri verið að djóka mjög feitt í mér. Ég sá ekki neitt... bara hvítt. Skyggni EKKERT. Hér sást ekki á milli húsa og bílarnir sem stóðu á bílastæðinu horfnir. Við hættum allar við að mæta í vistfræði , ekki séns að við settum okkur í lífshættu fyrir 2 tíma í vistfræði. Svo seinna um daginn, þegar við héldum að veðrið væri svona aðeins að ganga niður ákváðum við Embla, Kolla og Hildur að skella okkur upp í hesthús í hestatíma. En þá versnaði veðrið bara og við sáum varla vegstikurnar.
Við fórum svo í tíma sem gekk mjög vel. En á meðan varð veðrið alltaf bara verra og verra. Hildur var sko á því að vera bara uppí hesthúsi og þorði ekki að keyra heim, en þá komu Anna Guðrún (vistfræðikennarinn) og maðurinn hennar og vildu að við færum í samfloti við þau og fleiri. Mér leið eins og ég væri í bíómynd. Ég og Hildur hentumst út til að skafa bílinn og hann var hvergi að sjá. Búnar að vera úti í 2 mín og við vorum alveg eins og snjókallar, við það að stökkva inn í bílinn snjóaði svo mikið inn í hann að það höfðu myndast svona litlir skaflar á mælaborðinu. Ekkert sást út úr bílnum. Svo var keyrt í halarófu í blindni þessa nokkra kílómetra á Hvanneyri.
Duttum við svo í það um kvöldið til að fagna skilum á vistfræðiverkefni 4! Vúhú!

Á döfinni:
-er að setjast niður og skrifa blogg um Kúsíkú... Hann er ótrúlegur. Og með kúk í staðinn fyrir heila.
-rannsaka það hvað Kvásir er....

Eftirköst..

2008-01-29T23:49:00.000Z

Heldur skárri dagur í dag en í gær... 1 klukkutími og 15 mín af vistfræði, þriðjudagar er svo SWEET, skóli frá 9:00 til 10:15! Embla fauk ekki af Hrekkju-Bleik og ég gat stundað reiðmennsku án þess að vera á öfugum túr... (nýyrði yfir blóðnasir, Rán á heiðurinn) Rosalega mikið að gera allt í einu, verkefni ofan á verkefni, veit ekki hvar þetta endar. Svo bara rétt áðan, sat ég inni hjá meistaranum, hún var að redda sér nýju hrossi og allt í einu líður mér eins og það sé fluga að fara upp í nefið á mér og ég fríka pínu og gríp eitthvað fyrir nösina með þeim afleyðingum að sprauta blóði yfir allt gólfið hjá Emblu og meistarinn kallaði mig snúð... engin fluga, bara blóð!!! NEII!!!! Ég skil hvorki upp né niður. Kannki eru þetta örlögin... að vera alltaf á túr að ofan, en að fá blóðnasir fjóru sinnum á 2 dögum er dáldið brútal. Ég hélt ég væri með kjarnorku-nef, sem þyldi allt, miðað við allt hnjaskið sem það hefur lent í! Hvílík vonbrigði!

En jæja, tékkið á þessum:

Blóðugar nasir...

2008-01-28T23:58:00.000Z

Sælt veri fólkið! Undur og stórmerki eiga sér stað, Ásta skásta er komin á ról aftur!
Þögnin var orðin þreytt svo ég ákvað að taka til máls á ný!

Dagurinn í dag var alveg hreint furðulegur! Byrjaði á helv.. löngum Microstation tíma (fyrir þá sem hafa ekki hugmynd um Microstation eða mig, þá er Microstation forrit sem notað er við teikningar arkítekta og annara sem koma nálægt gerð deiliskipulaga eða aðalskipulaga, og ég er s.s. í landslagsarkítektanámi.) Þessir tímar eru DAUÐI, 30 manns troða sér í litla tölvustofu sem hefur ekki einu sinni nógu margar tölvur fyrir alla. Svo sitja allir ofan í öllum, í þungu lofti og hamast og svitna við að kljást við verkefni tímans. Þessir tímar eða kannski mætti segja tími, stendur yfir frá 9:00 að morgni til 16:00. God DAMN og NIGGA ME sko! Hvaerjum dettur svona lagað í hug? Svo Þegar þessi tími kláraðist loksins þurftum ég, Embla, Kolla og Hildur að bruna í hesthúsið og mæta í hestatíma.

Sögur dagsins eru hins vegar þessar:
Ég, að verða 23ára fékk mínar fyrstu blóðnasir í dag! Ég hef verið kýld í nefið af systur minni, einnig tókst henni að sparka í það einu sinni, fengið swingandi rólu í andlitlið, hjólað að vörubílapall og verið skölluð af hesti sem varð til þess að ég braut tönn... en aldrei! ALDREI!!! hef ég fengið blóðnasir! Ég var að gera mig reddí fyrir hestatíma hjá Reyni og er að ganga í átt að reiðhestinum mínum og ætla að ná í hann þegar ég finn eins og hor leka úr hægri nös... ég svona stýk það í burtu og viti menn það er ekkert venjulegt hor heldur fallega rautt blóð! (Hvurslags aumingji er ég! Ég fæ blóðnasir við það að labba!)En ég sem hef aldrei fengið blóðnasir áður sný mér svona að stelpunum og segi: Stelpur, ég held ég sé með blóðnasir! í þessum sömu orðum frussast blóð yfir alla hendina á mér og mér skipað að setjast niður á kaffistofunni og slaka á. Þá fór ég að spá hvort mér væri ekki hugað líf. Svo hætti þetta og ég fékk að taka þátt í tímanum.

Tíminn gengur áfallalaust fyrir sig þangaði til Embla ætlar að stíga á bak gæðingnum sínum sem kastar henni af baki áður en hún náði að setjast í hnakkinn! Með þeim afleyðingum að hún hellaðist í gömlum kempu-meiðslum og var send inn í hringgerðið til að fylgjast bara með þaðan. Þá er ég komin á bak og er hin slakasta, bara að gera æfinguna sem Reynir kenndi okkur. Eftir smá tíma á baki og akkúrat þegar ég átti að lengja hestinn og sýna brokk byrjar ekki að fossa úr nefinu á mér aftur og allt lekur á hnakkinn minn! Ég sveifla mér af baki og sendir Reynir mig inn til Emblu þar sem við vorum eins og tveir mongóar. Embla hálf lömuð og ég að frussað blóði út um allt! Affallsnemendur! Eftir smá tíma hætti að blæða. Dagurinn leið venjulega eftir það, eða þangaði til rétt áðan. Haldiði ekki að það byrji að frussast úr nefinu á mér aftur! Hvers á ég að gjalda! Embla dó næstum því úr hlátri þegar ég bankaði hjá henni með þriðju blóðnasir dagsins. Þú ert búin að vera með blóðnasir stanslaust síðan eftirhádegi í dag! Fuck ME! Við tókum Sex and the City til fyrirmyndar og fékk Embla mig til að stinga hálfum túrtappa í nefið á mér, til að fá ekki blóð í rúmið. Mér leið samt eins og ég væri geðveikt hörð í hesthúsinu þegar allir héldu að ég hefði verið að berjast við tryllta hestinn og fengið högg á mig. En núna sit ég með túrtappa í nefinu og líður eins og mófó.. með svona dizzy tilfinningu og allt, enda ekkert smá mikið sem hefur frussast úr nefinu á mér í dag!
Í þessum töluðu.. skrifuðu orðum bið ég ykkur vel að lifa.

Hver vill ekki hoppa aftur um nokkur ár??

2006-09-19T22:58:00.005Z

Arno og Barbara Junkmann, fyrirverandi vinnuveitendur mínir.

Anne og Gerdt Boll. Þau vildu endilega að ég kynntist syni þeirra, sem var/er einhleypur! Yndislegt fólk!

Marlene Karl, ótrúlega hress Austurísk kona, ég og Inja. Ég á víst enn heimboð til Tirol.

Inja og Eva-Lotta

Malene og ég.

Ahaha... það mætti halda að ég væri ástfangin...

Ég tilbúin í Inselende-jagd, kominn í Pikeur jakka og hvítar buxur!!

Þarna vorum við að bíða eftir blásara hópnum til að geta skálað!
"Hopp, hopp-rinn 'n' Kopp! Nicht lange schnacken, Kopf in' Nacken!"

Tryllt töff hundar!

Und los geht es!

Tilfinningin er ólýsanleg!

Ótrúlega harðir Jagdreitern!

Ég og Gerdt ótrúlega hress eftir veiðina!

Inja komin á Jagdreiter-ballið!

Ég á Jagdreiter-ballinu, eftirrétturinn var ótrúlega góður!

Inja og Stephan Geldsetzer, sponsörinn okkar ;)

(Hvað hét hún aftur) Visser og Svenja Kiefer, Luky Luke og Gadito.

Samlokurnar!

Settningarathöfn.

Ég og Ronja.

Þetta er besta fólk á Norderney!

Norderney...?

2006-08-30T02:43:00.000Z

Hallo Ihr Lieben!
Die Kleine Isländerin ist wieder da!!! Jetzt schreibe ich alles in deutsch! Ist das nicht toll!?!
Bin jetzt wieder auf Norderney. Ich habe alles hier auf die Insel ganz vermissed! Bin Gesternabend angekommen nacht eine sehr lange Reise von Reykjavík. Die hat fast 20 Stunden gedauert. Erstmal um 3 Uhr in Reykjavík auf stehen... mit dem Flybus nach Keflavík um 4 Uhr und dann um 7 Uhr mit Flugzeug nach Frankfurt. Dann musste ich Zug nach Köln nehmen umsteigen und andrere bis Norddeich Mole nehmen, habe ich dann das läste Schiff gescharft aber das war knapf. Jetzt habe ich eigentlich was man nennt Jatlag..... Aber es ist ganz schön wieder hier zu sein.
Jetzt ist aber ganz viel los auf die Insel! Und ich freu mich schön ganz viel auf die Jagdwoche.
Na ja, jetzt habe ich nicht so viel zu erzählen, aber nach diese Woche habe ich (glaube ich auf jeden fall) ganz, ganz viel zu sagen!
Bis nächste mal!

2006-06-20T18:54:00.000Z

Föstudagurinn 13

2006-05-19T19:32:00.000Z

Í dag er föstudagur... Föstudagurinn 19. maí. En í raun var stemmingin hérna í dag eins og í dag væri föstudagurinn 13!
Allt hefur einhvern veginn mjög niðurleitt... Rigning, rok, stormviðvaranir... Hross illa stemmd. Og helvíti laust á Norderney.
Ég er ekki að grínast með þessa yfilýsingu!
Eftir að hafa barist á móti brjáluðum vindi með hesta í báðum höndum... með þunga ringningu á móti mér er ég algerlega búinn. Einn hesturinn sem Inja var með fékk panikk kast reif sig lausan og hljóp aftan á mig... sem betur fer var ég svo dofin eftir rokið og rigninguna að ég fann varla fyrir högginu og ekkert brotnaði. Eftir að hafa komist óbrotin heim byrjaði baráttan við karlmennina. Karlmenn virðist aldrei geta gert neitt annað en að vera með leiðindi, ganga alltaf frá ókláruðu verki og eru svo sigurvegarar dagsins. Allt virtist ganga á afturfótunum. Enginn er sáttur... allir fara í taugarnar á öllum. Dagurinn líður og líður... með risa stórum fýlusvip. Og það versta er að þetta saman kvöld er planað kveðjuhóf í Die Korn Kammer fyrir mig. (Hvernig endar þessi dagur?)
Þegar allt virðst vera að ná eðlilegum móral seinni hluta dagsins... Kemur allt í einu hestur hlaupandi í átt að hesthúsinu og það án knapa. Hver getur þetta verið? Hvað hefur gerst? Laome kemur ein.... hvar er Heike? Hesturinn er allur út í sand og mold! Allt fór í kerfi!!! Í Die Korn Kammer sitja Barbara Junkmann og Andrea John... og hlaupa þær út að leita. Hvern finna þær gangandi á götunni... Heike!!! Og er virðist hún vera í góðum gýr, nema það að hún er öll mjög drullug og önnur hlið andlits hennar er mjög illa farinn og byrjuð að verða blá. Hún virtist þó ekki vera mikið slösuð. En þegar þær spurðu hana hvað hefði komið fyrir spurði hún: Á hvaða leið var ég eiginlega? Hvert var ég eiginlega að fara? BLACK OUT! Hún mundi að hún heitir Heike... búið. Hún mundi ekki hvar hún átti heima, hvað hún var að gera... þegar hún var komin til baka í hesthúsin þekkti hún ekki hestin sinn... og vissi ekkert hvað hafði gerst.... Ef þetta er ekki krassandi þá veit ég ekki hvað? En á sama tíma fáum við fréttir frá Meginlandinu... þar sem nokkrir knapar frá okkur höfðu farið yfir með ferjunni um hádegisleitið og var svo vont í sjóinn að öldurnar skullu á ferjunni og lentu á einum hestvagninum og hvað gerist annað en það að Salut (hesturinn) sturlast og rífur vagninn næstum því í sundur! úff... og kvöldið kemur.. kvöldið kemur.

Núna stend ég og dj-ast í Die Korn Kammer... Inja bauð fullt af surfurum... og þeir ákváðu að birtast allir... blindfullir... og Herr Junkmann er svo langt frá því að vera sáttur. Það er svona "ALDREI AFTUR" blik í augum hans... en það var ekki ég sem bauð þessu fólki.. ég þekki það ekki einu sinni... og ég... ég þarf að þrífa eftir alla þessa fullur surfara... þessi dagur verður alltaf verri og verri...
Ég segi bara:

Lífið er yndislegt, sjáðu,
það er rétt að byrja hér,
lífið er yndislegt með þér....

Sumarkvef

2006-05-10T18:02:00.000Z

Í dag er ég búin að vera alveg ótrúlega þreytt.. Eyddi ég neflilega stórum hluta síðustu nætur vakandi. Og reyndar er ég búin að þurfa að vakna á hverri nóttu og hefur það orsakað lítinn svefn og hef ég legið mikið andvaka. Þið kunnið að spyrja ykkur hvað ég hafi verið að gera.. hvort ég hafi verið að djamma og djúsa!! Ég skal sko segja ykkur hvað ég var að gera.
Síðustu nótt var okkur sparkað fram úr vegna þess að við þurftum að hlaupa út í hesthús og taka á móti folöldum en hinar næturnar þurfti ég að vakna til að vakta þessar tvær sömu hryssur sem áttu folöldin. Já, það fæddust tvö alveg ótrúlega sæt folöld og þurftum við að taka á móti þeim. Reyndar áttu þau ekki að fæðast á sama tíma, annað átti að fæðast 10 dögum seinna en það ákvað að kíkja í heiminn núna. Þetta var alveg ótrúleg upplifun, við hlupum eins og brjáluð út í hesthús og það fyrsta vem blasti við okkur var önnur hryssan og svo kíkti ég á hina hryssuna, hljóp til Barböru og sagði: "Folöldin koma bæði í nótt"... svona klukkutíma seinna voru tvö lítil folöld komin í heiminn. Hérna eru nokkrar myndir af þeim litlu:

Það er reyndar búið að vera alveg ótrúlega margt í gangi undanfarið... 45 ára afmæli Reitschule Junkmann... Gadito partý... 1. maí var fagnað hérna með mjög undarlegum hætti þar að segja með því að stela svo kölluðum maítrjám... Surf námskeiðið mitt er búið... grill á ströndinni.... Þessi tími hérna er búinn að vera alveg milljón! Ég trúi því ekki að ég sé á leiðinni heim bráðum! Þessi tími er búinn að líða svo ótrúlega hratt!!! Hver hefði trúað því að 8 mánuðir gætu liðið svona hratt? Ég er búin að vera hérna svo lengi en samt finnst mér ég eiginlega bara nýkomin. En það er einnig eiginlega synd að ég skuli vera að fara þegar besti tíminn hérna á eyjunni er að byrja. Öll gleðin og hátíðirnar sem eiga eftir að vera í gangi hérna Hér eru nokkrar myndir frá atburðum líðandi stundar:

En jújú, hér eru hitinn og sólin komin og sumarið að byrja.... og ég er komin með hálsbólgu, stíflað nef, rauð augu og höfuðverk. Whiskey-rödd og lekandi nef. Þar sem ástandið er svona er ég að hugsa um að segja þetta gott í bili og horfa á myndina 'Down with Love'... ekki það að hugarfarið sé svo hjá mér... bara góð mynd.

Ich wunsch euch was!

Geimvera með munnræpu...

2006-04-20T14:16:00.000Z

Ég hef uppgötvað hæfileika minn til að tala!
Ég tala og ég tala...
Ég get talað endalaust. Hvort það er gott eða slæmt er mjög erfitt að segja til um. Stundum þegar hlutirnir þurfa að ganga hratt fangar eitthvað fólk mig og ég enda með því að opna munninn og þá bara fossar og fossar út... og ég á erfitt með að stoppa þetta flóð. Á endanum enda þessi ósköp þannig að Inja rífur mig með valdi frá þessu fólki og sparkar aðeins í rassinn á mér. Stundum fer ég þá að grenja en oftast finn ég bara annað fólk til að hella mér yfir. Það er búið að opna einhverja gátt í mér... Ég get blaðrað og blaðrað en þó er ég alveg á kostum með fólki sem er opið á móti. En spurningin er bara: Er þetta vandamál? Að vissu leiti er þetta bara gott. Ég er alla vega búin að vinna mér inn mjög gott orð sem ótrúlega opin, nettur og frábær starfskraftur... En satt að segja er ég orðin svolítið hrædd um það að lítil geimvera hafi tekið sér bólfestu í líkama mínum og fundið stjórnkerfið í líkama mínum og að þessi geimvera sé með munnræpu og noti mig sem einskonar málpípu. Hver veit nema hún sé að reyna að koma einhverjum leynilegum skilaboðum til skila eða jafnvel að reyna að heilaþvo jarðarbúa í gegnum mig.
Hvernig hún komst inn í líkama minn er þó enn ráðgáta.

P.S
pæling dagsins... af hverju er ég svo ótrúlega vitlaus að eyða frídeginum mínum í það að stunda íþróttir á meðan aðrir slappa einfaldlega af??? Er þetta eitthvað masó-dæmi?

Leipzig og kjarnorkuverið

2006-04-05T16:40:00.000Z

Guðmundur minn góður! Mikið er nú orðið langt síðan ég bloggaði síðast... Það ætti að slá mig fyrir þessa þögn. En í sannleika sagt þá er svo sem aleg ástæða fyrir þögninni og heitir sú ástæða VINNA! Það er allt brjálað núna. En það er best að byrja þar sem frá var horfið...

Dvöl mín í Leipzig var ánægjurík og endurnærandi... eða svona, kannsi oft vakað of lengi og drukkið, en hvað er þetta maður er bara ungur einu sinni. Ferðalagið þó heldur í lengra lagi og þarf af leiðandi frekar þreytandi.. en tók mjög kát Claudia á móti mér á lestarstöðinni. Hún horfi aðeins á mig eftir að hafa knúsað mig og sagði.. "þú hefur ekkert borðað í dag, er það?" Og skrölltum við þá um á lestarstöðinni, sem er by the way RISAVAXIN!!! Lentum inn á kínverskumveitingarstað og snæddum þar dýrindis máltíð. Svo um kvöldið áttum við tvær mjög gott konukvöld þar sem Jakob var enn í Basel að heimsækja vin okkar hann Daða. (Dað, ég vona að þú hafir það gott!)
Daginn eftir lét Jakob svo sjá sig og hélt partýið þá áfram... En svo á þriðjudeginum fór Claudia heim til Magdeburg en við Jakob ákváðum að gera eitthvað sniðugt, svo við skrölltum niður í bæ og lá leið okkar að sjónvarpsbyggingunni... risa skýjaklúfur! Þar uppi er útsýnispallur og getur maður þar séð yfir alla borgina. Við skelltum okkur upp og horfðum á litlu maurana (fólkið) langt fyrir neðan okkur hreyfa sig. Svo benti Jakob mér á KJARNORKUTURNANA...eða VERIÐ sem stendur rétt fyrir utan Leipzig... Hvað er kjarnorkuverð að gera rétt fyrir utan borg eins og Leipzig? Ef eitthvað fer úrskeiðis eða springur er Leipsch horfin. Fórum við mikið að pæla í þessu kjarnorkuveri. Og hvernig maður gæti vitað hvenær maður á að forða sér. Svo hélt partýið og slökuninn áfram...borðuðu ís... kíktum í búðir... eldurðum góðan mat... horfðum á video... og skemmtum okkur!

En einhver tíman tekur allt enda og varð ég einn morgun að drattast niður á lestastöð og taka lestina frá Leipzig. Endaði það náttúrulega með því að ég sigldi í höfn á Norderney og tók þá vinnan aftur við. En daginn eftir endurkomu mína birtist risa stór glaðningur hérna á hlaðinu hjá okkur. Gestir og með 10 Íslenska Hesta!!! Þið getið rétt ímyndað ykkur hversu stórt brosið á minni var. Ég held ég hafi sjaldan verið svo glöð að sjá Íslenska hestinn aftur. Og fólkið sem var með hestana var alveg ótrúlega nett og fannst það alveg frábært að hérna ynni íslendingur. En það sem var samt best var það að ég fékk að fara á bak. Og það var svo yndislegt að sitja aftur að taumléttum töltara... Himneskt! Er næstum því enn í vímu. En einhver tíma þurfti þetta fólk að pakka saman og halda heim... og lífið hélt áfram.

(Mynd af mér á Pegasusi, einum af íslendingunum).

Newsflash! Newsflash! Ég og Inja erum búnar að fara í fyrsta SURF tíman okkar! Þetta var svo GEÐVEIKT! Okei, okei... aðeins að stilla sig...... Jæja, sem sagt, við áttum báðar frí á sunnudegi og höfðum því organíserað þetta þannig að fyrsti tíminn okkar væri á sunnudagsmorgni. Við hjóluðum niður að Surfschule klukkan 10... og hittum þar kennaran okkar, sem er by the way mjög foxy gaur frá Suður-Afríku. Við vorum klæddar í svona nýþrönga sjó-hita-surf-galla. Var okkur því næst kennd undirstöðu atriðin í því hvernig á að stíga á brettið og hvernig á að hífa seglið upp ofl. Þegar það var komið inní hausinn á okkur var okkur skellt út í sjóinn og þá hófst þetta fyrir alvöru! Og það var svo gaman! Við vorum tiltölulega fljótar að ná taki á þessu og sigldum aðeins um svona. Við vorum svo ótrúlega stoltar af okkur að hafa náð að sigla aðeins um. Og vorum við víst bara nokkuð góðar... Eftir fyrsta surf tíman okkar héldum við svo niður í bæ, fengum okkur vöfflu og enduðum við daginn svo á ótrúlega góðum reiðtúr á ströndinni. Þessi dagur fær alveg topp einkunn!

En já, annars er alveg fullt að gerast... túristar koma og túristar fara... Gestahestunum fjölgar stöðugt. Núna erum við með 4 Fríslendinga hérna... svona risa stórir svartir og ótrúlega kúl:

En jæja, þarf víst að hætta þessu blaðri og fara aftur að vinna.. hádegishléið búið.

Mars er bara að verða buinn...

2006-03-28T12:22:00.000Z

Vorið er að koma, sólin er farin að skína, hitastigið fer hækkandi og er ég búin að tína fram föt í samræmi við vorið.

Það er þó alltaf jafn mikið af skemmtilegum atvikum að gerast á Nordernee... Ralf, eigandi Möpken og Orange, maður sem hefur ekkert vit á hestum gerðist hestaeigandi í síðustu viku... Hann s.s keypti hest hjá okkur og er staðráðinn í því að byrja í hestamennskunni. Hann er búinn að fara nokkru sinnum á bak eftir að hann keypti Gadito og erum við bara að bíða eftir því að eitthvað gerist. En svo um daginn fór hann í reiðtúr og svona 10 mínútum fyrr hafði Andrea John lagt úr hlaði og var hann svona 50 metrum á eftir henni. En það er sko einhver illindi eru þarna á milli. Andrea þolir Ralf ekki og Ralf þolir Andreu ekki.. Einhverstaðar á ströndinni sneri Andrea við og mætir Ralf og hreytir þessu framan í hann (til að leggja áherslu á fáfræði hans í hestabransanum):

Andrea: "Ég á Mercedes og þú átt bara lítinn Golf!"
og Ralf svarar: "Ó, ég hélt að þetta væri Porsche..."

En fauk þá svo í Andreu að hún hefur ekki yrt á hann síðan...

Hjólaði ég svo á sunnudags morgni, kl. 5:30, í grenjandi rigningu... niður á höfn, tók fyrstu ferjuna frá Norderney til að ná lestinni til Leipzig... Ég var holdvot þegar ég var komin niður á höfn... og ógeðslega þreytt eftir 2 tíma svefn. Þar sem við fórum náttúrulega niður í bæ á laugardagskvöldinu en svo um nóttina voru tímaskiptin, sumartíminn að settur á, og þegar klukkan varð 2 um nóttina varð hún strax 3... Undarlegt að þurfa alltaf að vera að breyta um tíma... bæta við á veturnar og klippa af á sumrin. Ég persónulega skil ekki alveg hvaða máli þetta skiptir og aðrir sem ég hef talað við ekki heldur.
En svo hélt ferðalagið áfram, 8 tíma ferðalag... og var ég komin til Leipzig um hálf þrjú og sit núna í litlu eldhúsi í George Schwarz Straße í Leipsch... Mjög kósí... og mun ég eyða nokkrum dögum hér.
Á döfinni er:
*fá sér Pommes mit Spezial
*drekka fullt af Cuba Liebre
*njóta þess að vera í BORG
*fara í MB
* og síðast en ekki síst að njóta lífsins

Koffin

2006-03-21T20:05:00.000Z

Freitag! Frí-dagur... og svo sannarlega á ég frí!!! Það er svo sem ekki mikið hægt að gera þó maður eigi frí.. kannski að skreppa í bæinn, taka til og hanga eitthvað. Hvað á maður eiginlega að gera þegar maður er einn? Allir aðrir að vinna eða í skóla eða.. eða.. eða? Og svo er þetta frí séstaklega tilgangslaust þegar maður er stressaður og búin að drekka OF mikið af kaffi!! Maður er orðin HYPER... en getur þó ekki safnað þessu saman í einn punkt og einbeytt sér að einhverju sérstöku. Okei.. hvað með að skreppa í göngutúr á stöndinni.. hljómar róandi...en síðast þegar ég skrapp í göngutúr á stöndinni, á frídeginum mínum, var svo hvasst að maður gat með engu móti gengið beinn heldur var maður að berjast á móti vindinum og í dag myndi ég segja að væri álíka hvasst. Ég hef þó verið mjög þjóðleg í dag og verið með þjóðsönginn á heilanum... veit ekki af hverju en:

Ó, guð vors lands! Ó, lands vors guð!
Vér lofum þitt heilaga, heilaga nafn!
Úr sólkerfum himnanna hnýta þér krans
þínir herskarar, tímanna safn.
Fyrir þér er einn dagur sem þúsund ár
og þúsund ár dagur, ei meir:
eitt eilífðar smáblóm með titrandi tár,
sem tilbiður guð sinn og deyr.
:; Íslands þúsund ár, ;:
eitt eilífðar smáblóm með titrandi tár,
sem tilbiður guð sinn og deyr.

En þessi vika leið hratt.. hún byrjaði þó ekki nógu vel. Ég og Inja vorum neflilega ofur aktívar síðustu helgi. Byrjuðum ballið á fimmtudegi, þar sem Herr Junkmann hafði boðaða til Karlakvölds í Die Korn Kammer og af einhverjum ástæðum bauð hann okkur tveim líka.. jújú.. auðvitað kíktum við... ef við hefðum ekki látið sjá okkur hefðum við fengið skammir daginn eftir fyrir að mæta ekki. Svo kom auðvitað föstudagur og Tonko! Og það er óskráð regla að á föstudögum er alltaf farið í bæinn með Tonko, sérstaklega þar sem Tonko borgar... ALLT! Maðurinn með peningabúntið! Þessi föstudagur var þó engin venjulegur föstudagur... Ok... Inja á sko, kærasta sem hún er nýbyrjuð með.. þessi gaur heitir Danyel og býr hérna á eyjunni... og fyrir þennan föstudag hafði hann ekki meldað sig hjá henni í einhverja daga og Inja náttúrulega orðin frekar pirruð. Hún ákvað þennan föstudag að við myndum hella eins miklu í okkur og við gætum og skemmta okkur konunglega. En kvöldið fór aðeins yfir á aðra braut. Við byrjuðum á því að fara í Möpken og spila Kicker (fótboltaspil), sem var mjög gaman en svo var haldið í Insel Keller... Og hvern hittum við þar!?! Jú, auðvitað herran sem hafði ekki meldað sig. Hann á rassgatinu og Inja mjög fúl. Þau eru eitthvað að tala saman þegar allt í einu labbar stelpa sem heitir Sara Wusch (Schlampe) upp að þeim og rekur tunguna á sér ofan í maga á Danyel.. og hann sínir enga mótspyrnu! Inja bilast og bombar einum beint í andlitið á Danyel, brýtur nokkur glös og rýkur svo út.... enduðum við þetta kvöld með löngu trúnói í þvottahúsinu..... Scheiß männer segi ég bara... En svo kom laugardagur, nýr dagur og ný plön. Inja, alls ekki í essinu sínu, en vildi samt endilega að við kíktum í bæinn... Enduðum við þá á Orange... hittum Arne og Ralf (sem á Orange og Möpken) og drukkum við þar ótrúlega mikið á kostnað Arne... Fórum svo í partý í einni flottustu þakíibúð sem ég hef komið í. Endaði þetta kvöld svo með því að ég kom heim um 6 leitið.... Sunnudagurinn var erfiðasti dagur sem ég hef upplifað...

Myndasagan er annars komin í gang.. er byrjuð að teikna og gengur bara helvíti vel. Fyrsta uppkastið að verða tilbúið. Verst að ég er ekki með skannara hérna til að skanna allt inn.

Annars held ég áfram að óverdósa kaffi á þessum frídegi.. bráðum kemur Koffínsjokkið... ég finn það koma... Það er hér!!!!

Brotnar tennur... og hausverkur!

2006-03-14T23:27:00.000Z

Já gott fólk, í dag tókst mér að brjóta stykki úr tönninni minni. Ekki sniðugt... En það furðulega er að á mánudaginn brotnaði líka stykki úr tönn hjá Inju (sem vinnur með mér). Að vísu að þá flaug hún af baki og beint á andlitið (sem afskræmdist sem betur fer ekki) og brotnuðu gleraugun hennar einnig. Hún var að prófa nýja hestinn sem Junkmann var að kaupa, inni í höllinni. Allt gekk ótrúlega vel þangað til einhver skellti hurðinni í höllinni og hestinum brá svo við það að hann stökk til og kastaði Inju af sér. en hún slasaði sig, sem betur fer, ekkert. En að brjóta í sér tennur... OMG! Mín brotnaði þannig að ég var að teyma eina hryssu út... og vorum við stopp fyrir framan hliðið, og er hún eitthvað óróleg og ákveður hún allt í einu að slengja hausnum á sér, beint í andlitlið á mér. Oh... þessum stóra, þunga haus... ái, ái, ái... og enginn smá kraftur í þessu dýri. Ég hef fengið fullt af höggum á hausinn hérna frá þessum hestum (þar sem þeir virðast einhvern veginn ekki skynja umhverfi sitt eða eru einfaldlega of heimskir til að sjá mann) en þó hefur, hingað til, aldrei neinn hestur skallað mig svo illa að brjóta í mér tönn og skilja eftir sig væga kúlu á enni mínu. Ég bíð bara eftir að glóðuraugað láti sjá sig.

Annars er allt búið að ganga sinn vanagang hérna... Febrúar er liðinn og mars kominn á fullt skrið. En þó bólar ekkert á sumrinu... eða smá vor væri svo sem mjög fínt líka. Við venjulegar aðstæður á þessari eyju og svo sem í öllu Þýkalandi ætti að vera orðið mun hlýrra.. eiginlega strax um svona miðjan febrúar á að byrjað að hlýna og svo í byrjun mars á að vera orðið bara frekar heitt. En nei! Í ár er ekkert venjulegt ár... í ár er SÍBERÍU-VETRAR-ÁRIÐ! Það snjóar, það slyddar, það er ógeðslega mikið frost og kuldi. Við erum að tala um það mikið frost að vatnið frýs í leiðslunum... Við erum líka að tala um rosaleg grýlukerti út um allt!!! Ég er orðin mjög leið á þessum kulda... og langar mest að fá hlýtt og gott sumar! En eins og einhver benti svo skarplega á að ef veturinn er harður og langur að þá á sumarið að vera mjög gott. Ég er til í að hitta það sumar hérna á Mallorca Þýskalands!!! Það má kannski segja frá því (svona til að leggja áherslu á illsku þessa vetrar og kulda) að Kristjana, konan sem sér um að þrífa die Korn Kammer (sem er svona kaffi-setustofa-bar.. þar sem maður getur sest niður eftir að hafa verið á hestbaki, drukkið gos eða eitthvað heitt... reykt, horft á sjónvarp, borðað eða einfaldlega hellt í sig áfengi) og svara í síman, datt í gær og ökklabraut sig... Allt þessum helvítis kulda að kenna sem frystir vatn og gerir allt hált! En það gerði það að verkum að nú verðum við stelpurnar að þrífa... Ég er búin að standa á haus síðustu tvo daga í tiltektum...

Þrátt fyrir kalda vinda og snjó erum ég og Inja farnar að stunda þá yðju á hverjum kvöldi að ganga niður í bæ, meðfram ströndinni og aftur til baka. Oh... það getur svo sem orðið kalt en það er þó eitthvað endurnærandi við það. Himinn... stjörnur... sjór... hægt að horfa endalaust í allar áttir.... tala og létta á hjartanu... og hreinsa hugan! Þetta er mjög nauðsynlegur partur af kvöldinu.
En það er þó alltaf líf og fjör hérna.. Um daginn stakk Coco af.... Já, litli hundurinn Coco yfirgaf eiganda sinn, um hádegi, á meðan hún stóð og kembdi hestinn sinn. Og það var leitað og leita... en ekkert fannst! Klukkan varð 1, svo 2, svo 3, svo 4, svo 5... og ekkert bólaði á litla hundinum... þangað til allt í einu um hálf 6, trítlaði hún inn á svæðið. Búin að vera í burtu, í ég veit ekki hvað marga tíma og eigandinn að fríka út!
En það styttist í það að ég fari í minn fyrsta SURF-kennslutíma! Já, ég og Inja ætlum að læra að surfa og sjóbretti á ÖLDUM! Oh mikið hlakka ég til! Er bara að vona að það hlýni MIKIÐ fyrir 1.aprí. Því þá er tíminn okkar og er ég ekki tilbúin til að hoppa í sjóinn í þessum svakalega kulda.
Ruslmaðinn hefur líka ákveðið að halda þessari helvítis rykvél... sem hakkar niður strá og spúir ryki út um allt!!! Það er ekki hægt að tala við hann um ókosti þessa grips. Við bjuggum til Kostir-Gallar lista fyrir hann (þar sem við þurfum að vinna með þetta) og sagði hann: "Það skiptir engu máli hvað kemur út úr þessum lista ykkar. Vélinn verður hérna áfram!" Sko, má ég ná í byssu og skjóta hann? Gamli þverhausinn sýnir enga miskun! Honum er sama um ofnæmi sem fólk er annað hvort með eða fær. Hvort hestarnir þoli þetta eða ekki og það versta er að í sumar þegar fer að hlýna og fólk (gestir og túristar) vilja sitja úti og drekka bjórinn sinn, að þá er það eiginlega ekki hægt lengur, því þetta ryk fýkur út um allt og ofan í drykkina og þá heimtar fólk náttúrulega nýjan drykk!
Og Hey! Alltaf er jafn heppilegt að vera í Þýskalandi... sérstaklega núna þar sem þýskirlæknar hafa samþykkt að fara í verkfall! Ég segi bara eins og rússinn Peter... Mann, oh, mann, oh mann.... Þá er eins gott að taka lýsið sitt (sem ég á ekki) og verða ekki veikur! Þetta er nú góður tími sem þeir velja sér til að fara í verkfall, fuglaflensan á róli og svona...
Endalaust teikna ég og teikna... Ég er að hugsa um að búa til myndasögu. Hvernig lýst ykkur á það? Er neflilega búin að vera að uppgötva barnið sem býr innra með mér aftur. Sem finnst myndasögur skemmtilegar.
En einnig er ég búin að taka fullt af nýjum myndum. Er að hugsa um að gerast frístundaljósmyndari:

Ég og Whiskey biðjum ykkur vel að lifa...

Brjaluð bilferð...

2006-03-07T18:34:00.000Z

Aldrei þessu vant er ég kominn í inn til mín, í ró og næði eftir anna saman dag og það fyrir klukkan 22:00! En venjulega hefst þessi ró, svona um miðnætti... En eftir eina annasömustu helgi sem ég hef upplifað hérna á eyjunni, eru allir uppgefnir. Það stóð neflilega yfir eitthvað sem kallast Lehrgang á þýsku en kalla má Æfingabúðir á íslensku. Anna Junkmann, dóttir Junkmanns kom hingað og var með kennslu í hinu og þessu... og stóð prógrammið yfir frá föstudags morgni til sunnudags eftirmiðdags... ÚFF! Þessi helgi tók virkilega á... Allt þurfti að vera fullkomið!
En ekki nóg með það að pressan væri í hámarki í vinnunni, heldur þurfti maður líka að vera social og skella sér með á djammið sem endaði með því að við komum heim á laugardagsmorgninum kl. 8...

Í fyrradag átti ég frídag og notaði ég tækifærið og skellti mér niður í bæ og fékk mér vöfflu, með kirsuberjum og rjóma... ummm! En fólkið sem á þetta vöfflubakarí er fólkið sem á einu íslensku hestana hérna á eyjunni... en hófum við samræður um já... hesta og annað sem endaði bara með því að mér var bara boðið til þeirra að kíkja á "stóðið" (sem er nú ekki stórt) og skelltum ég og Inja okkur saman í heimsókn til þeirra. Mikið er auðvelt að kynnast fólki hérna!

En í gær hlotnaðist mér sá heiður að fá að sitja í með Frau John, betur þekkt sem Andrea John... harðasta kona sem ég þekki! Ég þurfti s.s að skreppa niður í bæ og hún sem býr þarna alveg í miðbænum, var á leiðinni heim og var svo almennileg að bjóða mér far. Þessi kona... hún er svona um og yfir fertugu, er framkvæmdarstjóri tveggja fyrirtækja, er eiginlega alltaf með pókersvip (nema eitthvað sé nógu kúl til að hún hlægi að því), á alveg fullt af pening eða á alla vega fullt af dýrum hlutum og er svona manneskja sem maður sér fyrir sér sitja heima hjá sér með litlu hundunum sínum að hlusta á klassíska tónlist og drekka rauðvín...Alveg ótrúlega beitt og eitur hörð. En já, við stígum upp í bílinn hennar (sem er svona svartur, Golf),hún startar bílnum og BAMM! Fer ekki þetta harða rokk í gang. Við erum að tala um HART ROKK og lá við að maður gæti kallað þetta búmblast! Þessi kona að búmblasta rokki... Nei..nú verð ég ekki eldri... En svona keyrðum við niður í bæ. Mér leið eins og ég væri með Sverri frænda mínum í bíl en ekki fertugri konu. Hún er mjög agressívur ökumaður.. eins og flestir þjóðverjar.. ekki nóg með það, heldur trommaði hún á stýrið og var með svona hnikkingar í takt við tónlistina. Þetta var ekki alveg það sem ég bjóst við en tókst henni að koma mér í gýrinn og vorum við eins og verstu búmblastarar að keyra niður Laugarveginn. Þessi bílferð var áhugaverð en um leið lúmskt skemmtilegasta bílferðin mín hérna í Þýðverjalandinu. Þessi kona kemur stöðugt á óvart... ég bíð bara eftir því að hún mæti á rosalegu móturhjóli í leðurgalla eða eitthvað. En hún er samt svo ótrúlega kúl! Eitur harður nagli...
En já, það er meira. Eins og ég sagði áður að þá er hún framkvæmdarstjóri, annars vegar hótels og hins vegar verslunar (eða hvort hún á hótelið). En við vorum að ræða saman á leiðinni niður í bæ... á milli þess að hún var með einhverjar hreyfingar við tónlistina, sem hún hafði þó lækkað... og þegar hún komst að því að ég hef unnið í hótelmótöku að þá fór hún að tala um að ef mig vantaði vinnu í sumar eða vildi koma aftur eitthvert sumarið og vinna (en ekki fyrir Junkmann) að þá gæti ég fengið vinnu hjá henni... Það er gott að þekkja og vera í náð hjá svona fólki. En þetta er eitthvað sem ég ætla að skoða. Ég væri alveg til í að eyða einu sumri hérna.. Norderney er neflilega Mallorca Þýskalands... og getur maður virkilega skemmt sér hérna.

Ég átti samt alveg yndislegan dag í dag líka. Ég og Inja áttum neflilega báðar frí eftir hádegi og þar sem veðrið var svo fallegt í dag, sól og ágætis hiti, að þá ákváðum við að labba niður í bæ... og það með fram stöndinni. Það var eitthvað svo endurnærandi að labba með fram sjónum... heyra í öldunum... sjá sólina á himninum... sjóndeildarhringurinn... oh, mér líður einhvern veginn eins og ég sé ástfangin þessa stundina. Allt er svo frábært.. mér er farið að líða svo vel. Ég er orðin eitthvað svo bjartsýn á lífið og þessi yndislegi dagur bætti bara ofan á alla þessa hamingju mína.... Það eina sem dregur úr gleði minni er sú staðreynd að Herr Junkmann ákvað, þrátt fyrir mikil mótmæli að festa kaup á því sem ég hef ákveðið að kalla Scheiße Staubmachine... Þetta er svona vél sem hakkar niður strá... og frá þessari vél kemur alveg ótrúlega mikið ryk... og ef maður þarf að strauja þessi inn í boxin að þá fyllast lungu, nef og háls manns af ryki og litlum stráflyksum. Svo hóstar maður alla daginn og svo fær maður asma og rykofnæmi... og svo deyr maður á endanum. Eða svona næstum því. Við erum að reyna að sannfæra hann um að þessi vél skapi meiri vandræði en góða hluti... en hann er eins og lítill krakki sem neitar að sjá staðreyndirnar. Mikið getur þannig fólk verið þreytandi... En þrátt fyrir þessi leiðindi er hamingja mín í hámarki.. það er eiginlega langt síðan ég hef verið svona bjartsýn, hamingjusöm og glöð....
Hér ætla ég þó að skilja við ykkur og halda áfram að vera hamingjusöm...

Kruttlegt komment..

2006-03-01T20:16:00.000Z

Á hverjum degi á meðan ég er að vinna er ég umkringd litlum stelpum, sem hanga utan í mér og vilja endilega hjálpa til... þó þær séu í raun bara fyrir. Myndin hérna að ofan er einmitt af nokkrum þeirra. En um daginn ákváðu þær að hópast allar í kringum mig og spyrja mig út í lífið og tilveruna. Hvað ég ætlaði að vera lengi á Norderney. Hvort ég færi aftur heim... og hvort ég gæti ekki bara alltaf verið hérna því ef ég færi væri ekkert skemmtilegt lengur. (Þessar litlu elskur...) En eftir að þetta spurningaflóð flaut yfir mig, var ein stelpan svolítið ráðvillt á svipinn. Hún ræskti sig aðeins eins og hún ætlaði að segja eitthvað en hætti svo við. Svo allt í einu fékk hún kjark og spurði: "En hérna, bíddu, kemur þú ekki frá Rússlandi?" Ég veit ekki hvað það var við þessa spurningu en hún var bara eitthvað svo ótrúlega krúttleg... hvernig hún spurði og svipurinn á henni á meðan.

Annars tókst mér að öðlast frægð hérna á Norderney... Ég var neflilega eitthvað að dunda mér við að teikna í morgunverðarhléinu um daginn og endaði með því að teikna voðalega krúttlega mynd af litlum Dackel (eða langhundi) sem heitir Raca. En er hann og vinkona hans, Coco, annar Dackel, eru alltaf hérna hjá okkur því eigandin þeirra á hest hjá okkur. Alla vega, þetta eru tveir alveg ótrúlega sætir hundar og láu þau saman þennan morgun, í sólbaði og voru þau bara eitthvað svo krúttleg að ég endaði með því að teikna mynd af Raca. En svo var pásan búin, ég hljóp út og skildi myndina eftir. Eigandinn sem fann myndina á borðinu (eða þá að Kristjana hefur sýnt henni hana), fannst hún svo æðisleg að hún spurði mig hvort ég vildi og gæti nokkuð teiknað mynd af Raca og Coco saman og auðvitað sagði ég: "Ekkert mál!" Svo fór sagan að fljúga og núna er ég bara komin í fullt starf við það að teikna myndir af dýrum og fólki... Nýjasti listamaður eyjunnar!!! Alveg ótrúlegt hvað það er hægt að gleðja fólk hérna með einföldum hlutum. (Hér er annars mynd af litla Raca... Süße?)

En já, gott fólk... mín er búin að vera dugleg. Alveg rosalega dugleg! Ég er nefnilega búin að búa til svona mynda-síðu og er búin að setja inn alveg fullt af myndum frá þessu ferðalagi mínu sem þið getið skoðað. Bætti ég við linki á síðuna... en getið þið líka smellt hér til að skoða:

Myndaflóð

Vonandi hafið þið gaman af þessu.

Eitthvað að segja fra...

2006-02-25T01:49:00.000Z

Í dag komst ég að því að Andrea John (kona sem á hest hjá okkur) er einhver harðasta kona sem ég hef komist í kynni við. Það er ekki bara það hún sé framkvæmdarstjóri tveggja fyrirtækja... ó nei! Hún lenti neflilega í því í dag að hún var eitthvað að tékka á hestinum sínum og var inni í boxinu með honum þegar allt í einu eitthvað gerir hestum svo bilt við að hann einhvern veginn náði að slá með afturlöppinni beint á sköflunginn á henni. Hún haltrar út úr boxinu og fór svona eitthvað að haltra í átt að setustofunni/barnum og auðvitað hlupum við til hennar og spurðum hvað væri að. Hún var í það miklu sjokki að það eina sem hún gat komið upp var: Mir geht es so schlecht.... Mir geht es so schlecht... (mér líður svo illa....) Ég og Inja fengum vægt sjokk þar sem konan var náföl í framan og með þennan skelfingar svip. En þegar við ætluðum að styðja við hana og hjálpa henni inn í Die Korn Kammer þá fékk Andrea (sem heldur alltaf kúlinu) málið aftur og neitaði eiginlega að leyfa okkur að hjálpa sér og haltraði sjálf á stað en við fylgdum henni þó. Við kíktum svo á löppina og var hún með óendalega djúpan skurð þar, alveg inn að beini og blóð út um allt, buxurnar voru allar blóðugar og ég veit ekki hvað. Við vildum endilega keyra hana til læknis, en hún þver tók fyrir það, sagðist ætla að sitja aðeins og svo færi hún bara sjálf. Eftir í mesta lagi 5mín, var Andrea komin haltrandi út, haltraði að bílnum sínum og keyrði sjálf til læknis. Svo lét hún sjá sig aftur seinni part dagsins og hafði þetta þá verið það slæmt að það hafði flísast úr beininu en var hún einnig að tilkynna það að hún gæti ekki tekið þátt í Spring kennslu hjá Tonko, daginn eftir, því hún hefði spurt lækninn sem sagði: NEI!
En vá hvað þetta hlítur að hafa verið vont... mig verkjar svo í sköflunginn minn.. bara við tilhugsunina. En það sem mér fannst merkilegast var það að þá sást ekki eitt tár, hana svimaði og sundlaði en um leið og það átti að fara að hjálpa henni að þá kom upp eitthvað svona: Harka þetta af sér attitude hjá henni. Þessi kona er bara svo hörð að ég á ekki til orð... Bara RESPECT! Ég hefði örugglega grátið úr mér augun ef ég hefði lent í þessu....

Mig langaði líka að minnast á það að ég var að bæta við link (þar sem ég er orðin svo góð í þessum kóðunum). Þetta er s.s linkur á Sverrir frænda minn sem er mjög djúpt hugsandi einstaklingur. Ég frétti neflilega einhversstaðar að hann hefði ákveðið að setjast niður og byrja að skrifa aftur. Ég mæli eindregið með því að þið kíkið á þessa síðu, it'll do you good. Er að hugsa um að reyna að setja líka upp svona myndasíðu, svo þíð lesendur góðir og getið skoðað hvað er í gangi hérna hjá mér í Þýðverjalandi.

Nælt i....

2006-02-19T01:41:00.000Z

Jæja krakkar... Hún Erla Perla nældi í mig svo:

4 sjónvarpsþættir sem ég elska að glápa á:

*Desperate Houswifes
*Verliebt in Berlin
*That 70´s Show
*South Park

4 kvikmyndir sem ég horfi á aftur og aftur og aftur og aftur:

*Zoolander... stendur alltaf fyrir sínu
*The Graduate
*Gosford Park
*Braveheart

4 bækur sem ég les aftur og aftur:

*Felidae - Akif Pirinçci
*Spútnik-ástin - Haruki Murakami
*The Pumpkin Eater - Penelope Mortimer
*Le Petit Prince - Antoine de Saint-Excupéry

4 plötur sem ég get hlustað á endalaust:

*Aladdin Sane - David Bowie
*Demon Days - Gorillaz
*Achtung Baby - U2
*The Miseducation Of Lauryn Hill- Lauryn Hill

4 heimasíður sem ég skoða daglega:

*dindill.is...
*.......blogspot.com og annað (ekki hægt að gera upp á milli blogga)
*mbl.is
*847.is

4 máltíðir sem ég slefa yfir:

*Hamborgarahryggur og brúnaðar kartöflur (Ummm... slefff... slefff....)
*Fiskrétturinn hennar mömmu
*Hammari á Vitabar...
*Hrossaréttarkássa (inniheldur ekki hrossakjöt, heldur eldar Halla frænka hana alltaf eftir hrossaréttir)

4 sem ég næli í:

*Þórhildur
*Árni
*Saga
*Olga C...

Dagurinn í dag var æðislegur! Ég og Inja áttum frí eftirhádegi og ákváðum að skella okkur í sundhöllina hérna á eyjunni og láta dekra við okkur... Við byrjuðum samt á því að skella okkur nokkrar ferðir í rennibrautinni (sem var kúl) og taka nokkrar ferðir í öldulaugina... sem er by the way með salt vatni (very good for the skin!) Ég gef þessu einkunina: 9,5

En því miður er ég komin niður úr vímunni... Þegar við komum til baka settumst við aðeins inn í Korn Kammer og lenti ég þar inní umræðum um þessa bjévítans fuglaveiki. Nú eru allir orðinir voðalega hræddir hérna í Þýskalandi og eru víst sýktir svanir að finnast út um allt... en það er víst einhver pæling hérna að ef það finnst sýktur fugl á eyjunni að þá verður lokað á allar samgöngur frá og til eyjunnar! Sem þýðir enginn fær að yfirgefa eyjuna og enginn fær að koma til eyjunnar. Lokað á allt! Ég persónulega trúi því ekki að þetta muni hægja á útbreyðslu veikinnar... En það að loka eyjunni svona þýðir það að EKKERT fer á milli... Það yrði stórvandamál fyrir Herr Junkmann, hann kaupir neflilega allt fóður fyrir hrossin af meginlandinu og eiginlega bara allt. Einnig erum við að tala um að maturinn myndi svona hægt og hægt fara minnkandi því ekki gætu búðirnar fengið sendingarnar sínar frá meginlandinu. Erum við að tala um að fólk verði hungurmorða hérna? Ég veit ekki alveg hvort þetta verður framkvæmt en mér heyrist á fólki að það sé fylgjandi þessum aðgerðum. Oh, vitleysingar eða eins og Þórhildur setti vel í orð: "...þeir vita að þeir geta ekki stoppað fuglana sem koma fljúgandi!?!" En núna eftir þessar samræður þá fór ég virkilega að spá í því hvort ég eigi að flýja núna áður en allt gerist eða að bíða og sjá hvort þetta verður nokkuð sóttkví hérna.
Ekki nema þið... viljið reyna að bjarga mér héðan ef þetta ástand skellur á. Við getum sett í gang svona: Björgum Ástu verkefni. Og börn verða með tombólur til styrktar Ástu Márusdóttur (eins og þegar allir voru með tombólur til styrktar Soffíu Hansen). Ha! Nei, bara djók...ég myndi ekki vilja koma öðru þannig máli í gang.
Maður verður bara að sjá hvernig hlutirnir þróast... Ég er annars farin að sofa, þarf svo á því að halda... Fræði ykkur betur um þessi mál seinna.

Blar fill...

2006-02-18T11:37:00.000Z

Oh... Draumar, hvað er yndislegra en að dreyma góðan draum? Draumar eiga það þó til að vera dimmir, óþægilegir og tilfinningalega erfiðir. Mér finnst líka svo merkilegt þegar maður tekur eitthvað úr draumnum inn í raunveruleikan, meðvitað eða ómeðvitað. Enda sagði einhver að draumar væru í raun bara brenglaður raunveruleiki og margir vilja meina að hægt sé að ráða drauma. Hef ég líka heyrt að andlegt ástand manneskju komi oft fram í draumum...

Mig dreymdi t.d. í nótt að ég var stödd í framtíðinni, þar að segja farartæki flugu, fólk var í undarlegum fötum og með undarlegar hárgreiðslur og undarleg "dýr" voru á kreiki. (Þó ekki einhverjar geimverur.) Einnig birtust margir sem mér þykir vænt um í þessum draumi, er ekki einmitt sagt að mann dreymi oftar þá sem manni þykir vænt um? En alla vega, ég var að vinna hjá dýragarði í einhverri borg og sá þar aðallega um fílana, sem voru bláir og silfraðir (eins og stál). Af hverju fílar? En ásamt því var ég meðlimur í underground-hreyfingu og var að vinna að einhverju verkefni með hópi af góðu fólki. Við vorum sem sagt að reyna að grafa undan og berjast á móti einhverri spillingu sem var í gangi í þessari borg. Draumurinn líður svo áfram (allt er orðið frekar blury núna) en svo svona undir lokin að þá birtist allt í einu manneskja sem ég hafði ekki hitt í langan, langan tíma og var í miklum vanda. Ég sem býðst til að hjálpa, geri allt sem í mínu valdi stendur og viti menn, mér tekst að koma manneskjunni úr vandanum! (Super-Ásta!) En í stað þess að fá þakkir fyrir erfiðið tekur manneskjan mig á eintal og hellir því yfir mig að ég sé verst innrætta manneskja í heimi. Eftir þetta eintal var ég mjög miður mín en á leiðinni í fílavinnuna mína aftur þegar allt í einu gerist eitthvað svo hræðilegt í borginni að allir eru í panikki að reyna að komast eitthvað langt í burtu. Ég flý og rétt næ síðustu lestinni (ef lest mætti kalla, hún flaug) frá borginni. Dyrnar eru að lokast og lestin að fara að leggja af stað þegar ég allt í einu tek eftir að manneskjan sem ég hafði hjálpað kemur hlaupandi í átt að dyrunum... í stað þess að láta þær lokast treð ég löppinni á milli og þvinga þær upp og hjálpa henni inn. En manneskjan setst í sætið á móti mér og lætur eins og hún þekki mig ekki eða hafi ekki séð að það var ég sem hjálpaði henni inn. Draumurinn endaði svo þarna á því að ég brest í grát og græt og græt og græt.... Allt varð grátt og ég vakna.. með verstu tilfinningu sveimandi í hausnum á mér. Ég var eiginlega hálf sár og pirruð út í þessa manneskju og langaði mest að senda dónalegt sms eða eitthvað (sem ég gerði þó ekki, sem betur fer).
Undarlegur draumur... Bláir fílar, einhver sem mér þykir vænt um úthellir hatri sínu á mér, fljúgandi lestir, undarleg föt, Underground-hreyfingar.... Hvað þýðir þetta eiginlega? Er ég sorgmæddur fíll sem hatar að fljúga í undarlegum fötum vegna underground hreyfinga?

En svona að undanskildum undarlegum draumum líður mér bara ágætlega.. Er þó svolítið svona líkamlega aum. Vinnan er púl en svo lenti ég líka í smá óhappi. Það hljóp neflilega á mig hestur, það var ekki einhver illska í hestinum heldur var þetta þannig að ég var að ná í hest í gerði, þegar allt í einu kemur Salut (sem er alger leiðinda hestur) og ræðst að hestinum sem stendur beint fyrir aftan mig, með þeim afleiðingum að hann stekkur til og hleypur mig á svo ég kastast eitthvað til. En sem betur fór slasaðist ég ekki illa og gat staðið upp, er eiginlega bara marin og blá.. Er þó mjög aum í allri hægri hlið líkamans, þar hljóp hann á mig og hællinn minn varð undir hófnum svo hann er mjög blár en ekkert er brotið sem betur fer.

En hér er alltaf mikið um að vera, á fimmtudaginn var haldið hérna smá matarboð/partý þar sem borðað var Grünkohl og fullt af feitum pylsum. Svo var ógeðslega mikið af áfengi á staðnum og stóðum ég og Inja í því að dæla bjór... vorum samt eiginlega bestu kúnarnir sjálfar... þó Herra Junkmann hafi verið mjög duglegur við að þamba mjöðinn líka. Þessi fögnuður endaði svo þegar kranabjórinn var búinn... já, það voru margir, margir lítrar sem hurfu ofan í fólkið hérna.
En föstudagar eru líka alltaf viðburðaríkir... á föstudögum er neflilega alltaf SPRING kennsla! Þar að segja fólk á hestum sem stekkur yfir svona hindranir og MR. Käse (Herra Ostur) eða Tonko, sem er s.s kennarinn, kemur... sem þýðir að það er djamm á hans kostnað. Hann er ógeðslega ríkur gaur sem á hestabúgarð í Grikklandi, hérna í Þýskalandi og í Hollandi.... Djöfull fýla ég þennan gaur!

En núna þarf ég að skreppa í innkaup...
Hafið það gott

Du bist geil!

2006-02-06T13:21:00.000Z

Jæja krakkar mínir, allt í einu helltist yfir mig mikið sögustundar stuð. Þar að segja, þá ætlað ég að segja ykkur sögu.

Á meðan ég dvaldi í Leipzig tókst mér að gera mig að tvöföldum kjána. Þetta byrjaði allt kvöldið áður en Claudia kom heim (en hún hafði nefnilega skroppið heim til sín/ foreldra sinna í Magdeburg sökum slappleika og kvefs). Þetta sama kvöld sátum ég, Jakob og Mathias (nágranninn frá Freiberg) í eldhúsinu, eftir að hafa eldað stórkostlega máltíð og vorum svona eitthvað að spjalla og melta svona í rólegheitunum. Allt í einu byrjar Mathias eitthvað að fíflast með kveikjara og er svona eitthvað að þykjast ætlað að kveikja í hendinni á mér (mér til mikils ama, þar sem Eyþór hafði einu sinni gert hið sama og tekist það). Þá tók Jakob við kveikjaranum og hélt fíflaskapnum áfram og segir: "Einu sinni voru ég og einhverjir vinir mínir að drekka saman og af einhverjum ástæðum vorum við allir berir að ofan. Við vorum allir orðnir svolítið góðir á því og var ég með kveikjara í höndunum og var eitthvað að fíflast með hann og datt allt í einu í hug að bera hann upp að brjóstkassa vinar míns og kveikti. Og vinur minn öskraði og spurði mig hvað ég hefði eiginlega verið að pæla......" Í gegnum huga minn þaut: "Jakob ertu fáviti" en í stað þess sagði ég: DU BIST GEIL!!!! Ég sá ekkert athugavert við þessa athugasemd en þeir báðir sprungu úr hlátri. Eftir smá tíma spurði Jakob mig hvort ég vissi hvað þetta þýddi og ég sem vissi ekkert hvaðan á mig stóð veðrir sagði náttúrulega: Já! "Ertu viss?" spurði Jakob þá. "Já, þýðir þetta ekki "Þú ert geðveikur/bilaður?" Svipurinn á Jakobi var orðinn svolítið skondinn á þessum tíma punkti og útskýrið hann næst fyrir mér að "Du bist geil" þýði í raun og veru "Þú er graður". Og Mathias sagði (á þýsku): "Ef þú segir þetta um einhverja manneskju þá þýðir þetta eitthvað kynferðislegt en ef þú segir t.d. "Das ist geil" yfir einhverjum hlut þá þýðir það geðveikt. Svo hlóu þeir aðeins meira af þessu.... og mér leið eins og fífli.

Svo daginn eftir að þá kom Claudia heim eða um kvöldið. Þetta kvöld skrapp Jakob í eitthvað afmæli svo ég og Claudia vorum einar. Við sem ætluðum sko ekki að láta okkur leiðast fórum að spila Kniffel (sem er þýskaorðið yfir Yatzy)... Þetta hljómar kannski ekki spennandi en það er ótúrlegt hvað það getur verið skemmtilegt að spila Kniffel og það varð sérstaklega skemmtilegt eftir að Claudia var orðin svolítið þyrst og áttaði sig á því að eina áfengið sem til var í íbúðinni var wiský, svo hún spurði mig: "Hey! Ertu til í Cola-Wiksey?" og auðvitað svaraði ég: "Já, ég er til". Nema hvað að það var eiginlega ekki til neitt kók, svo ég stakk upp á því að við drykkjum Epla-Cola-wiský, því það var til svo mikið af eplasafa. Svo við spiluðum og drukkum þennarn skrítna drykk, sem bragðaðist þó ekkert svo illa.... og spiluðum og spiluðum og spiluðum... og drukkum og drukkum og drukkum. Svo kíkti Mathias í heimsókn og tók þátt í partýinu (sem var by the way á sunnudagskvöldi) og við héldum áfram að spila og drekka, þangað til klakarnir voru búnir.... Þá flaut út úr mér: "KEIN MEHR EIS!" Og aftur eins og kvöldið áður sprungu þau úr hlátri.... á meðan ég skildi ekki neitt. Þá útskýrðu þau það fyrir mér að maður ætti að segja: Kein Eis mehr. Og mér leið eins og meira fífli... en þó fannst mér þetta pínulítið fyndið líka og sá spaugilegu hliðana á þessu öllu saman.
En svona er það víst að vera útlendingur og hafa ekki alveg fullkomna stjórn á tungumálinu.

Ásta kjáni kveður að sinni....

Fyndin auglysing...

2006-02-02T18:29:00.000Z

Ég var eitthvað að surfa á veraldarvefnum þegar ég rakst á þessa einstaklega fyndnu auglýsingu. Barbie hefur aldrei litið svona raunverulega út.... Hverjum ætli hafi dottið þessi frábæra hugmynd í hug?

Einhvers staðar i Siberiu....?

2006-01-24T10:07:00.000Z

Síðustu tvær vikur hérna í Þýðverjalandinu er búnar að vera mega kaldar. Frost, frost og aftur frost. Maður svona hálf kvíður fyrir því að þurfa að fara út. Hér er nefnilega ekki hægt að klæða kuldan af sér... honum tekst alltaf að smjúga inn á milli og koma sér vel fyrir alveg innvið bein.... úff... mér verður kalt við þessa tilhugsun. Eins of margir hafa bent mér á undanfarið að þá hefði ég alveg geta verið kyrr heima á Íslandi, svona kuldalega séð. Þeir voru meira að segja að spá -20 stiga frosti bráðum og tala um að Síberíuveturinn sé kominn. Hvert er ég eiginlega kominn, spyr ég mig bara...

En jújú, eins og ég sagði frá í síðustu færslu þá er ég komin á eyju og er farinn að vinna þar á Reitschule Junkmann, þar er ég í rauninni líka að gera svo kallað praktikum... sem þýðir að ég fæ plögg uppá það að ég hafi klárað praktikum þarna. En þarna eru tvær stelpur að gera eitthvað sem heitir ausbildung og heita þær Svenja og Enja... Ég vissi ekki hvert ég ætlaði þegar Herr Junkmann sagði mér hvað þær hétu... Ertu að djóka? Enja og Svenja, Svenja og Enja...Enn og aftur líður mér eins og ég sé stödd í lélegri bíómynd, þar sem tvíburasysturnar heita Enja og Svenja... En svo kynntist ég þeim báðum og þær eru eins og svart og hvítt. Svenja sem er 18 ára á í miklum erfiðleikum með að hafa samskipti við annað fólk... Hún á hins vegar ekki í neinum vandræðum með það að tala við dýr. Hún er eiginlega svolítið eins og gamall íslenskur bóndi á einhverju koti, í einhverjum dal, sem er jafn stífur og harðfiskur á priki og getur ekki táð sig við fólk heldur fer út í fjárhús og talar við rollurnar.
Hins vegar er partý-dýrið Enja, 20 ára, manneskja að mínu skapi... Er alltaf hress og blandar (að minnsta kosti) geði við annað fólk. Við skruppum í bæinn á laugardaginn. Mikið stuð. Maður getur alltaf gengið að því vísu að maður skemmtir sér konunglega ef maður er í kringum Enju. Við byrjuðum á því að kíkja á einhverja knæpu til að fá okkur bjór og enduðum við með því að vera í harðri baráttu í biljard... eftir nokkra bjóra var spilið þó orðið svolítið einbeitingarlaust og áfengið farið að segja til sín, svo við lögðum það á hilluna og röltum yfir á disko-stað (eða dansstað á íslensku) sem heitir Der Insel Keller (eða Eyju Kjallarinn) sem var stútfullur af miðaldra fólki... má meðal annars nefna að Dj-inn leit út eins og mjög sveittur og feitur George Michael, ljóshærð kona með túberað hár leit út eins og léleg eftirherma af Dolly Parton og svo var einn gaur sem var nákvæmlega eins og Rene úr þáttunum Allo, Allo... sem sumir kannast kannski við. Þarna var líka fólk að dansa eins og gaurarnir dönsuðu í myndinni A Night at The Roxbury... ég hló mig máttlausa....en þetta fólk var bara þarna til að skemmta sér, eins og ég.

Sunnudagurinn síðasti var Ofur-viðburðaríkur... þó aðallega sökum Síberíu-frostsins. Dagurinn byrjaði svo sem eins og allir aðrir dagar þangað til við áttuðum okkur á því að allt vatn hjá hrossunum var frosið... þá byrjaði sá gjörningur að reyna að afþýða vatnið.. Eftir að það var að mestu komið í lag kom upp sú staða að einn hestur lá fastur í einu hólfi og gat ekki staðið upp... það tók 6 aðila til að hífa þennan fíl á fætur en var þá allt í lagi með hann. Svo seinna um kvöldi kom upp sú staða að einhver kjallari hefði fyllst af vatni og hann þyrfti að tæma áður en allt frysi... hófust þá miklar og langar aðgerðir sem gengu fram eftir öllu kvöldinu.... eftir viðburði dagsins var maður gjörsamlega búinn, því ofan á það að þurfa að "bjarga" öllu, þurfti einnig að sinni hinum daglegu störfum.

En í augnablikinu er ég stödd í Leipzig, í smá pásu áður en alvaran byrjar að nýju og skemmti mér konunglega...

Ég bið ykkur vel að lifa og ekki villast til Síberíu.... þar er neflilega kalt.

Skrif i Utlöndum...

2006-01-16T20:52:00.000Z

Jaeja krakkar minir....
Eg er stödd a eyju.... sem heitir Norderney og er i Nordursjonum, a milli Thyskalands og Danmerkur, tho tilheyrir thessi eyja Thyskalandi. Thetta er ein af Austur-Frislenskueyjunum. Her er eg stödd a hestahofi... eda thad ma kannski segja ad thetta se bara reidskoli thvi her er engin hrossaraektun. Eg er s.s ekki lengur au-pair, vegna ovidradanlegra astaedna...en ekki meira um thad. I dag for eg t.d. i fyrsta skipti a aevinni a hestbak a RISA STORUM hesti sem er svona hestur sem er notadur i svona refaveidi i Englandi... lappirnar a honum voru jafn langar og eg... eg helt eg myndi aldrei komast upp a hann... en thegar eg var komin upp a hann var thetta eiginlega allt bara mjög audvelt... advisu tharf madur adeins ad venjast öllu hossinu en thad kemur.
Eg veit ekki hvort thid hafid tekid eftir thvi en eg er ad skrifa a mjög thyskt lyklabord sem inniheldur enga islenska-stafi... bara: ü,ö,ä,ß (über thyska-stafi...) Eg hef mikid paelt i thessu lyklabordi og er i fyrsta skipti ad thora ad skrifa a thad, thvi thad er buid ad rugla öllum stöfunum... ekki bara that ad thad seu engar kommur yfir a.u,i,e; eddddd (eins og i ad) eda thhhonn (eins og i Thorhildur) heldur er buid aü rugla öllum hinum stöfunum lika... Hvada halvitaskapur er thad eiginlega!?! Spurningamerkid er meira segja ekki a sama stad!! En eg verd tho ad jata ad mer lidur virkilega eins og eg se i utlöndum nuna... thessi faersla faer svolitid ödruvisi utlanda brag utaf thessu. En a morgun fae eg lykilord i mina tölvu og get tha aftur byrjad ad skrifa eins og baviani (a islensku... ekta islensku).
En nuna er eg eiginlega ad hugsa um ad fara i rumid svo eg geti vaknad snemma i fyrramalid til ad gefa...
Eg segi thvi bara: Goda nott, i alla nott og dreymi ykkur ekki neitt ljott!!!
-Asta sem er buin ad fara a hestbak a risa hesti...

Uttroðinn Kalkuni og Jolin

2006-01-01T20:03:00.000Z

... yfir jólin leið mér eins og vel úttroðnum kalkúna.... en svona voru jólin mín í ár:

Eins og flestir vita er mín stödd í Þýðverjalandi. En um jólin lagði ég leið mína í þetta litla þorp sem heitir Parey og búa afi og amma Jakobs í þessu litla sæta þorpi. En var þessi mynd tekin yfir jólin, eins og sjá má voru jólin mín voðalega hvít og jólaleg í litlu sætu sveitaþorpi í Þýðverjalandi.

Þegar við (ég, Jakob, Guðrún og Willi) mættum til Parey á Þorláksmessu hófst undirbúningurinn. Þessi stórmyndalegi Kalkúni var úrbeinaður, saumaður saman og fylltur.

Í eldhúsinu var mikið um að vera eins og sjá má. Willi sá um þá athöfn að afbeina Kalkúnan (með smá hjálp frá Marion systur sinni) og Guðrún sá um að búa til soð, sem endaði þó á því að hún brenndi sig á fingrunum

Á meðan öll ósköpin dundu yfir í eldhúsinu höfðum við ungmennin (ég, Jakob og frændur hans Tomas (í rauðu) og Hannes) yfirtekið stofuna og spiluðum þar þýskaspilið Catan full af eldmóði. Ég sem var að spila það í fysta skipti VANN! Byrjendaheppni.is! (Jakob hélt því alla vega fram)

Hér er svo ein góð mynd af afa og ömmu Jakobs... Eftir að þessi mynd var tekin héldu sem flestir í rúmið til að fá smá fegurðarblund.

Hér má svo sjá Jólatréð á sjálfan Aðfangadaginn! Þetta mikilfenglega jóltré skreyttu: Jakob, Karl (afinn) með smá hjálp frá mér.

Svo settust allir við borðið og biðu eftir að kræsingarnar yrðu borna á borð en á þessari mynd er langamma hans Jakobs.

Hér er svo Kalkúninn kominn á borðið.... og Willi að stýra aðgerðunum.

Hér má sjá feðgana Tomas og Horst sem sitja og stara dolfallnir á kræsingarnar.

Hér eru svo hjónin í góðu stuði við matarborðið.

Hið sama má segja um Jakob og afa hans.

Eftir matinn hófst svo drykkja... með freyðivíni, staupum, meira freyðivíni og staupum..... og kannski líka rauðvíni

...og stemmingin fór að verða svolítið skemmtileg

Guðrún sem brenndi sig á Þorláksmessu var komin með svakalegar blöðrur á puttana

Ljósin fóru að dansa, allir fengu gjafir og enduðu svo allir mjög sælir og kenndir í hlýrri sæng... alla vega ég.

Mig langar líka að óska öllum gleðilegs nýss árs og þakka fyrir allt gamalt og gott.

p.s það er hægt að klikka á myndirnar til að skoða þær betur.

Hvernig ertu innvið beinið?

2005-12-18T15:57:00.000Z

1. Ég segi þér eikkað handahófskennt um þig

2. Ég segi þér hvaða lag/mynd minnir mig á þig

3. Ég segi þér hvaða bragð minnir mig á þig

4 Ég segi þér fyrstu ljósu minninguna mína af þér

5. Ég segi þér á hvaða dýr þú minnir mig á

6. Ég spyr þig að einhverju sem ég hef velt lengi fyrir mér um þig

7. Ég segi þér eitthvað sem bara þú og ég skiljum

8. Ef þú lest þetta verðuru að setja þetta á bloggið þitt

Jolin koma, jolin koma....

2005-12-17T19:04:00.000Z

Já kæru vinir, nú nálgast jólin óðfluga. Ég er búin að vera að blasta Slade svona til að koma jólunum af stað hjá mér. Þau eru eitthvað treg í ár, en það féll snjór hér í gær svo það hefur eitthvað hjálpað við að skapa smá stemmingu.

Sutt saga:

Ég var á leið í búð um daginn og ætlaði mér að kaupa bjór. En á leið minni í búðina kom á móti mér kona sem var með eitthvað í bandi. Ég horfði vel og lengi á konuna, því það sem hún var með í bandi var svo ótrúlega smátt að ég gat ekki greint það úr mikili fjarlægð. Ég fór að velta því fyrir mér hvort hún væri með svona ótrúlega lítinn hund. Þegar ég var komin nógu nálægt til að sjá hvað hún var með í bandinu sá ég að konan var með MÖRÐ í bandi. Það eina sem kom upp í huga minn var: What the fuck! Er konan í alvöru með mörð úti í göngutúr? Ég horfði aftur til að tékka á því hvort ég hefði ekki bara séð eitthvað vitlaust, en þarna var hann, ljóslifandi mörður! Eins og ekkert væri eðlilegra hélt hún för sinni áfram og hvarf.
ENDIR

Eftir að ég sá mörði í bandi fór ég að pæla í gæludýra eign þjóðverja. Ætli það sé ekkert eðlilegra en að eiga mörð? Ég veit líka um fólk sem eiga nokkur "Ullar"svín sem gæludýr, það eru svona loðin svín. Er það líka bara mjög eðlilegt? Finnst ykkur þetta ekkert skrítið gæludýrahald?

En þar sem ég er búin að opna umræðu um gæludýr er kannski vert að segja ykkur frá nýjasta slúðrinu í Leipzig.
Það er s.s kona sem býr í íbúðinni fyrir ofan Jakob. Þessi kona á 3 hunda, nokkrar kanínur og (ef ég man rétt) 6 rottur!!! (Allt saman mjög eðlilegt... NOT.) En málið er þannig að þessi kona vinnur víst á einhverri strippbúllu (þá sem barþjónn eða einvhern anskotan) og kemur alltaf heim um svona 1-2 á nóttunni. Þegar hún kemur heim tryllast hundarnir, gelta og læti og hún byrjar að berja þeim utan í ofna til að þagga niður í þeim og eitthvað. Svo á daginn er hún heima og þá má heyra dinki og hurðaskelli og ég veit ekki hvað! Það er bara eins og það sé stríð í gangi þarna uppi. En aðal slúðrið er samt það að hún er búin að vera í íbúðinni í 4 mán, en hefur ekki greitt leigu fyrir neinn þeirra! í hvert skipti sem leigusalinn bakar uppá hjá henni og ætlar að reyna að ræða við hana segir hún: "Þetta kemur mér ekki við!" og skellir hurðinni í andlitið á viðkomandi. Svo nú á víst að setja lögfræðing í málið og reyna að reka hana út. En það er samt ferli sem á eftir að taka c.a. 6 mán. Ég stakk upp á því að við myndum reyna að flæma hana út sjálf með alls konar bellibrögðum en þá var ég sökuð um að stunda svartagaldur svo ég dró mig í hlé.

Ég segi bara:

So here it is,
Merry Christmas,
Everybody’s having fun,
Look to the future now
It’s only just begun.

Kaffidrykkja með Bach...

2005-12-09T17:58:00.000Z

Í dag gerðist ég svo menningarleg að drekka kaffi með Bach. Jújú, við erum að tala um Johannes Sebastian Bach, tónskáldið mikla. Ég lagði leið mína niður í miðbæ Leipzig í dag og á hans fund. Kom við í einhvers konar kaffiteríu á leiðinni og keypti mér kaffi. Sat ég svo við fætur Bachs og sötraði kaffi. Við röbbuðum heilmikið um tónlist bæði fortíðar og nútíðar. Hann hafði ákveðnar skoðanir á ýmsu eins og poppi og electró tónlist og talaði um að tónlistarmenn í dag væru orðnir mikið lauslátari í tónlistargerð sinni og hættir að spá í reglum fagurfræðinnar. Hver tónlistarmaður velur auðvitað sinn stíl í sinni tónsmíði og með árunum þróast tónlistin og breytist, sagði ég. Já, já sagði hann og játaði að honum þætti svolítið gaman að rímnaflæði (rappi). Allt í einu áttaði ég mig á því að klukkan var orðin of margt og að ég hafði lofað mér annað svo ég þakkaði kærlega fyrir spjallið og hljóp í gegnum endilangan miðbæinn á 10 mínútum. (Þessar samræður á milli mín og tónskáldsins fóru auðvitað fram á þýsku).
Á hlaupum mínum í gegnum miðbæinn fór ég að velta því fyrir mér hvers vegna ég væri ekki komin í jólaskap. Það er 9.desember og aðeins 15 dagar í jólin. Miðbærinn er allur skreyttur, hinn svo kallaði Weihnachtsmarkt er út um allt, fólk að drekka Glühwein og lítil börn að spila jólalög á þverflautur. Allir virðast vera í jólaskapi nema ég. Ætli það sé sú staðreyndin að jól mín í ár verða svo langt frá því að vera "hefðbundin", af því ég er í öðru landi og er að fara að halda jól með fólki sem ég hef aldrei haldið jól með? Eða er jólaskap kannski ekki til.... er það bara skynvilla?

Ég bið ykku þó vel að lifa og þeir sem eru komnir í jólaskap mega alveg senda mér smá af því.

Eftir nokkur rauðvinsglös

2005-12-07T21:00:00.000Z

Look what they've done to my song, ma
Look what they've done to my song
Well it's the only thing that I could do half right
And it's turning out all wrong, ma
Look what they've done to my song.

Look what they've done to my brain, ma
Look what they've done to my brain
Well they picked it like a chicken bone
And I think I'm half insane, ma
Look what they've done to my song.

I wish I could find a good book to live in
Wish I could find a good book
Will if I cold find a real good book
I'd never have to come out and look
Look what they've done to my song.

It'll be all right ma, maybe it'll be okay
Well if the people are buying tears I'll be rich someday, ma
Look what they've done to my song.

Ils ont change ma chanson ma
Ils ont change ma chanson
C'est la seule chose que je peuz faire
Et ce n'est pas bon ma
Ils ont change ma chanson.

Look what they've done to my song, ma
Look what they've done to my song
Well they tied it up in a plastic bag and they turned it upside down
Look what they've done to my song, ma.

Look what they've done to my song, ma
Look what they've done to my song
It's the only thing I could do all right and they turned it upside down
Look what they've done to my song, ma.
-Melanie Safka

Glostjarni

2005-12-05T17:48:00.000Z

Glóstjarni frá Viðvík.
Endalaust fallegur og skemmtilegur hestur.... Graðhestur. Ég fékk það starf á Vindhólum, meðal annars að þjálfa hann. Mikill konungur þessi hestur.

Candide ou l'optimisme

2005-12-05T17:11:00.000Z

"Candide ou l'optimisme" eða "Birtíngur" eins og bókin heitir í þýðingu Halldórs Laxness, hefur legið á náttborðinu síðustu daga. Eftir að hafa lesið þessa bók hefur sýn mín á heiminn breyst.

1. Það er í raun ekkert eins gott og það sýnist
2. Hamingja er uppspuni
3. Þó er alltaf gott að líta lífið björtum augum, vona en búast ekki við neinu

Mullet

2005-12-03T18:01:00.000Z

Ókei, það vita allir að sumstaðar í Þýskalandi er hið víðfræga MULLET enn í tísku. Maður sér alla vega einn eða tvo með mullet er maður skellir sér út úr húsi. Það verður þó að segjast að sum mullet geta verið mjög nett og jafnvel töff. En sum eru svo hræðileg að maður heldur að mann sé að dreyma.

Ég var að ferðast með strætó í síðustu viku, frá Stapelfeld til Rahlstedt (sem eru sem sagt rétt fyrir austan Hamburg). Það var svo sem ekkert merkilegt við þessa strætóferð nema konan sem sat fyrir framan mig. Þetta var voðalega venjuleg miðaldra kona en það sem setti hana algerlega á skjön við nútíman var þetta ótrúlega ljóta og stóra MULLET sem hún bar á hausnum. Við erum að tala um túberingu, hárlakk og læti! Þetta leit vægast sagt út eins og heysáta á hausnum á henni og til að slá botninn úr þessu langar mig að minna ykkur á myndina Joe Dirt, ef þið munið eftir hárinu (MULLETINU) hans þá erum við að tala um sama dæmi á hausnum á konunni. Mér leið eins og ég væri í lélegri bíómynd frá árinu 1985. (Verst að ég var ekki með myndavél á mér, ég hefði pott þétt tekið mynd af þessu.)

Yfir og aus...

Ferðalangurinn

2005-12-01T11:00:00.000Z

Hér er ég mætt í "siðmenninguna" aftur, þar að segja hér kemst ég aftur í internet-samband og get bloggað aðeins..
En undanfarið er ég búin að vera að ferðast um Þýskaland í þessum ótrúlega töff Hippy-Wan með tveim brjáluðum hippum. Við fórum frá Hamburg til Hannover og á Messe (Pherde-Messe), en Messe er svona einhvers konar vörusýning. Það var alveg ótrúleg upplifun að vera þarna. Alveg ótrúlega mikið af sölubásum og alveg ótrúlega mikið af fólki. En við eyddum 3 dögum í Hannover og gistum á ótrúlega funky hóteli í miðri Hannover, allar hurðir á hótelinu voru neon grænar. Svo endaði þetta með því að við keyrðum aftur til Hamburgar, síðasta föstudags kvöld og á Autobahninu lentum við í "snjóstormi" (á þýsku) eða smá slabbi og hálku (á íslensku). Það var alveg ótrúlegt að sjá þjóðverja sem keyrðu út í kant, hlupu út úr bílum, böðuðu höndum og héldu sig vera að deyja. Svo eftir þennan "hræðilega" dag hafi verið fréttir í útvarpinu um snjóstorminn og hvað allt sé hræðilegt. Búhú... hættið að væla prófið að búa á Íslandi einn vetur!

Ef það er eitthvað sem ég hef komist að um þjóðverja þá er það það hvað þeir væla mikið. Þeir eru stöðugt að væla yfir því hvað allt sé dýrt, hvað þeir séu ótrúlega uppteknir og stressaðir, hvað það sé leiðilegt veður, að það sé of kalt, að það sé of heitt og bla, bla, bla. Ég ætla svo sem ekki að fullyrða þetta um alla þjóðverja en mjög margir sem ég hef kynnst væla og væla yfir engu.

En ég er víst ekki hér til að pirra mig yfir einhverjum leppalúðum, heldur er ég hér í leit að ævintýrum og skemmtun! Og það hefur heldur betur tekist, ég er alla vega búin að ferðast mjög mikið og sjá mjög mikið á þessum stutta tíma sem ég hef verið hérna (1 og 1/2 mán). Ég hef séð Berlín (aðvísu út um lestarglugga) en ég sá sjónvarpsturninn og alles, ég hef sé Leipzig, ég hef verið í Altmark, ég hef séð Hamburg, ég hef verið í Hannover og næsti viðkomustaður er Leer. Og ætla ég að halda áfram að ferðast í þessum ótrúlega GROOVE wan, sem brjáluðu hippa vinir mínir eiga.
Yfir og út...

Peysur sem stækka?

2005-11-10T09:58:00.000Z

Hafið þið einhver tíma heyrt um ullarpeysur sem stækka? Ég hélt alltaf að ullarpeysur sem væru þvegna myndu skreppa aðeins saman.... ég var neflilega að þvo ullarpeysur í höndunum í gær. Svo í morgun áður en Jakob fór í skólann þá tók hann eftir því að peysan hafði stækkað!!! AAARRRGGHHHH! Ég vona að það sé hægt að laga þetta.... ég vil ekki vera búin að eyðileggja peysuna hans! Jiii, hvað það væri slæmt.... Ég veit ekki alveg hvað ég á að gera. Getur einhver gefið mér gott ráð? Hvað er hægt að gera ef ullarpeysa stækkar í þvotti? Ég hef bara aldrei heyrt um það að ullarpeysur stækki! Ég verð að gefa honum nýja peysu í jólagjöf eða eitthvað... til að bæta upp skaðan! Ég verð líka að gefa Claudiu ný glös í afmælisgjöf.... ég ver eitthvað tens um daginn og braut 3 glös.... Nich gut! Ég veit ekki hvað ég er að gera... ég er bara að brussast út um allt og skemma allt og vera ógeðslega mikil brussa.

Ég er búin að vera að lesa Harry Potter and The Halfblood Prince... úff... ég veit ekki hvort ég meika að klára hana... það er allt eitthvað svo slæmt í henni í augnablikinu að mig langar mest til að gráta! Ég á samt ekki nema svona max 50 bls eftir svo ég verð að taka mig saman í andlitinu. Ohhh... hvernig getur hún látið þetta gerast???? Why? Why?

Stefnt er á símakaup í dag. Ég þarf að kaupa nýjan síma til þess að geta notað þýskt-símakort, síminn minn er frá Símanum og er læstur... þvílíkur bömmer. En ég verð samt að borga 100 evrur aukalega svo síminn sem ég kaupi hérna sé ekki læstur líka... 179 evrur fyrir síma.. Það er svo sem ekkert svo hræðilegt. Eða hvað? 13. þúsund, þá með því að láta opna síman... held ég. Umm... annars er ég að fara á morgun til Hamburgar í þessa viku starfsþjálfun. Svo kem ég aftur eftir viku og beint í afmælispartyið hennar Claudiu... Mikið fjör, mikið gaman! (Ég ætla að reyna að eyðileggja ekki neitt þá)

Annar ligg ég bara uppí rúmi og ætla mér að klára að lesa Parry Hotter áður en ég þarf að koma mér niður í bæ til að hitta Jakob, til að kaupa síma og til að kaupa lestarmiða.

Yfir og út.

Diebels

2005-11-09T20:13:00.000Z

Good News

2005-11-09T17:20:00.000Z

Jæja, þá er maður búinn að vera í Leipzig í viku og einhverja daga... og búin að gera alla í kringum mig brjálaða. Nei, djók. Ég held allir séu bara nokkup góðir vinir. Sem minnir mig á að ég á alveg eftir að segja frá Claudiu, sem er meðleigjandi Jakobs. Hún er 23 ára og er að læra ítölsku og málfræði í Universität Leipzig. Sie ist sehr toll! Sem þýðir á íslensku að hún er virkilega skemmtileg manneskja og við tvær náum mjög vel saman. Frauen-Power!
Ég fékk góðar fréttir í dag... Ég er á leiðinni í viku starfsþjálfun á hestabúgarði sem er rétt fyrir utan Hamburg. Þetta lítur allt vel út. Ef einhver vill tékka á þessu búgaði þá heitir hann Vindhólar og heimasíðan er www.vindholar.de. Ég mun þá ferðast frá Leipzig til Hamburg og skoða landið.
Annars er ég að breytast í einhverja húsmóður hérna, er allaf að þvo þvott, vaska upp, búa um rúm og svona halda öllu í standi. Ásamt því að drekka mikinn bjór. Í aunablikinu sit ég í eldhúsinu, drekk Diebels og hlusta á Pulp... Geeeg' hljómsveit! En svo er alveg ótrúlega fyndin gömul kona sem býr í íbúðinni við hliðina á Jakobi sem minnir mig á gömlu konuna sem býr fyrir neðan okkur heima á Íslandi. Heylpur fram á gang ef hún heyrir að einhver er á ganginum og það er óhjákvæmanlegt hérna að læðast svo enginn heyri í manni því það marra í öllu og svo bergmálar það út um allan stigaganginn,sama hversu mikið maður reynir að fara hljóðlega! Úff og þá kemur hún, Amman fram og byrjar eitthvað að babbla og maður skilur ekkert af því sem hún segir því hún talar jú sachnesku.

Annars þá kveð ég í bili... See ya!

Bjór dagsins: Diebels (Sehr Gut!)
Persóna dagsins: Claudia

Stoðhestar

2005-11-04T10:36:00.000Z

Mynd af stóðhestum sem ég tók í Kassieck

Midgard i Kassieck

2005-11-03T14:15:00.000Z

Hér er mynd af "hlaðinu" og húsunum í Kassieck... staðurinn þar sem ég var..

Kasakstan i Leipzi...

2005-11-02T17:48:00.000Z

Eins og flestir (sem þekkja systur mína) vita dvel ég hjá Jakobi í Leipzig og það er alveg frábært! Ég borða MAT, ég dey ekki úr kulda þegar ég er inni, ég kemst á netið og ég hef ekki drukkuð kaffi síðan ég kom hingað... bara... bjór. Loksins!! Ég veit ekki hvernig ég hefði orðið ef ég hefði haldið áfram að vera á miðöldum.

Jakob hefur nú kynntist einhverju fólki hérna og meðal þess er strák sem kemur frá Kasakstan og heitir hann Arman. Hann er svona lítill, krúttlegur og asískur í útliti. Það fynda við hann er þó það að hann minnir mann rosalega mikið á Antoine Fons, sem er með kostulega takta. Það er svo sem ekki frásögu færandi nema hvað að Arman bauðst til að elda Kasanskan þjóðrétt fyrir okkur hérna heima hjá Jakobi. Og auðvitað sló Jakob til! Það sem við þurftum að redda var lambakjöt en sjálfur ætlaði Arman að redda hrísgrjónum, gulrætum, lauk og krafti. Þegar Arman mætti á svæðið hófst eldamennskan og var Arman eins og svona Yfir-kokkur. Eftir langan, langan tíma var kominn tími til að borða og viti menn, þessi réttur bragðaðist alveg ótrúlega vel!! Það var eitthvað við kjötið sem minnti svolítið á Ísland en það var eitthvað framandi og spennandi við hrísgrjónin og gulræturnar.
Þegar máltíðinni var lokið og Arman hafði uppgötvað að við gætum farið á netið (wireless) þá vildi hann ólmur sína okkur borgina sína, höfuðborg Kasakstan. Hann fór inn á einhverja síðu og við okkur blasti fögur sjón. Það var mikið og fallegt fjalllendi allt í kringum borgina sem var saman sett úr ótrúlega fallegum og tilkomu miklum byggingum. Maður gat eiginlega ekki annað en gapað af undrun. Hvernig áttum við svo að sýna honum litlu sveitalegu Reykjavík, sem heldur að hún sé stórborg?
Það er mjög ömurlegt að uppgötva það hvað maður er fullur af fyrirfram mótuðum skoðunum en ég hafði ekki ímyndað mér að borg í Kasakstan gæti verið glæsileg á þennan hátt og svona framarlega í þróun. Það er ótrúlega gaman samt þegar eitthvað opnar augu manns. Þetta kvöld endaði með því að allir drukku mikið vín og mikinn bjór og nágranni Jakobs kíkti líka í heimsókn og allir voru mjög glaðir.

Núna sit ég ein heima (hjá Jakobi) en er að hugsa um að kíkja niður í bæ.
See you later....

2005-11-01T18:59:00.000Z

Jæja... Þá er ég loksins búin að koma því í verk að stofna blogg. Ég ætla að reyna að vera dugleg við það að segja ykkur frá því hvað á daga mína drífur... sama hversu athyglisvert það er. Í augnablikinu er ég í Leipzig, í heimsókn hjá Jakobi... þar sem ég flúði frá hinum staðnum. En Leipzig er mjög falleg borg og mér líður mikið betur..

Kassieck und die Leute...

Eftir langa og þreytandi ferð lenti ég loks í Berlín og þar tóku á móti mér feðginin Kurt og Dörthe sem litu út eins og verstu sveita lubbar sem leiddu mig út og inn í einhverja bíl-druslu (sem að sögn Dörthe kostaði aðeins 150 Evrur). Svo tók bílinn á rás út úr Berlín. Við fórum ekki á Autobahnið (að mínu mati vegna þess að bílinn komst ekki nógu hratt) svo ég fékk að sjá fullt af litlum þorpum og keyra götur sem eru steinlagðar og allur bílinn víbraði. Svo komumst við loks á leiðar og þá settust allir fjölskyldumeðlimirnir, mamman: Heike, pabbin: Kurt, sonurinn: Lutz og dóttirin: Dörthe, niður við matarborðið og byrjuðu að skoða dreifibæklinga frá verslunum og töluðu um það hvað allt var dýrt. Mér leið svona frekar undarlega og endaði með því að bjóða góða nótt og gekk yfir í herbergið mitt. Kalda, kalda herbergið mitt, ég svaf með 2 sængur, 2 teppi, í tveimur sokkum, náttbuxum, bol, rúllukragabol og í ullarpeysu, samt var mér bara rétt mátulega heitt.
Ég komst að því daginn eftir að þetta fólk kyndir aðeins eitt herbergi sem er stofan sem er samt líka, borðstofa, sjónvarpsherbergið og skrifstofa. Ég fékk líka að vita það að húsin þarna væru að mestu leiti upphafleg frá 1854!! Morgunmaturinn var ekkert spes og þegar við loks keyrðum yfir einhver tún til að kíkja á hestana blöstu við mér feitustu hestar sem ég hef séð! Engin heshús, engin aðstaða til að þjálfa hross og engin hross á járnum. Ég vissi ekki alveg hvert ég var komin!

Eftir þetta fór allt eiginlega bara versnandi. Ég uppgötvaði að þetta lið er ógeðslega nískt, maturinn fór versnandi og kuldinn minnkaði ekki neitt. 3. daginn varð ég vitni að brjálaðasta rifrildi í heimi og ég held það hafi verið versti dagurinn minn.
Matartímar hjá þessu fólki eru alltaf eins, morgunmatur saman stendur af súrubrauði með magarinu og marmelaði, hádegismatur er heitur og í eitt skiptið boðuðum við soðnar kartöflur, soðið blómkál og soðin egg... og drukkum sódavatn. Kaffitíminn heitir kaffitími og því er bara drukkið rótsterkt kaffi svo er kvölmatur um svona 6 leitið og þá er borðað það sama og í morgunmat.

Annar þá talar þetta fólk bara stöðugt um það hvað allt sé dýrt í Þýskalandi og hvað allir í Austur-Þýskalandi séu heimskir. Mér skildist líka á Dörthe að þau ætluðu að flytja frá Þýskalandi og til Litháen eða Eistlands.

En ég þarf að halda áfram og gera eitthvað sem vit er í...
Látið ykkur bara líða vel!